وَيُهَنِّؤُونَنِي، فَقَالَ لَهُمْ: أَتُهَنِؤُنَ سَلْمَانَ بِالْإِسْلَامِ وَهُوَ كَانَ يَدْعُو بَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَى الْإِيمَانِ بِاللَّهِ مُنْذُ أَرْبَعِمِائَةِ سَنَةٍ وَخَمْسِينَ سَنَةً؟!

فَقَالَ لَهُ قَوْمٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، لَقَدْ فَضَّلَ اللَّهُ تَعَالَى هَذَا الْفَارِسِيَّ عَلَى كَثِيرٍ مِنَ النَّاسِ فَقَالَ لَهُمْ: وَهَذَا فَضْلُهُ عِنْدَكُمْ، إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى أَوْحَى إِلَيَّ أَنَّ الْجَنَّةَ تَشْتَاقُ إِلَى ثَلَاثَةِ نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِي مِنْهُمْ سَلْمَانُ قَالَ: وَأَكْثَرُوا سُؤَالَ النَّبِيِّ -عَزَّ عَزُّهُ- عَنْ الْإِثْنَيْنِ الْآخَرَينَ بَعْدَ سَلْمَانَ، فَقَالَ -عَزَّ عَزُّهُ- : سَيِّدُ الْإِثْنَيْنِ وَإِمَامُهُمَا أَخِي عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ، ثُمَّ سَلْمَانُ ثُمَّ عَمَّارٌ.

و در معنی این خبر گذشته چیزی است که شیخ ما ابوعبدالله الخصیبی خداوند مقامش را شرافت بخشد در کتاب معروفش به نام الهِداية روایت کرده است، گفت: برایم محمد بن یحیی فارسی از محمد بن خالد التّمار، از جعفر بن زید الخرّاز، از محمد بن النعمان مؤمن الطّاق، از ابوحمزه الثمالی، از سعید بن المسیّب، از زاذان شاگرد سلمان علیهم السلام، از سلمان فارسی سلام بر او باد روایت کرد که گفت: "هنگامی که رسول خدا -عَزَّ عَزُّهُ- مرا از آن زن یهودی در مقابل باغی از نخل خرید، که آن زن با رسول خدا -عَزَّ عَزُّهُ- معامله کرده بود بر اینکه آن باغ را در زمینی شوره‌زار و بی‌حاصل که چیزی نمی‌رویاند، مشخص کند، و هسته‌هایی را برای او بکارد که همان روز بروید و بار دهد