وَجَلَّ- : ﴿وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللّٰهَ بِهِ عَلِيمٌ﴾1 وَقَالَ جَلَّ ثَنَاؤُهُ: ﴿وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللّٰهِ هُوَ خَيْرٌ وَأَعْظَمُ أَجْرَاً﴾2 وَالأَجْرُ الجَزاءُ مِنَ اللّٰهِ تَعَالَى يَكُونُ أَفْضَلُ مِنَ العَمَلِ أَضْعَافَاً كَثِيرَةً كَمَا قَالَ -عَزَّ وَجَلَّ- : ﴿فَيُضَاعِفُهُ لَهُ أَضْعَافَاً كَثِيرَةً﴾3 أَيْ مُضَاعَفَةً وَفِي مَعْنَى مَا ذَكَرْناهُ مَا رَوَاهُ فِي رِسَالَتِهِ فِي فَصْلٍ اِقْتَصَرْنَا مِنْهُ هٰذَا الخَبَرَ.
و در این باره از آن امام، که عزتش بزرگ باد، روایت کرده است که فرمود: «اگر آن بنده، خداوند عزّ و جلّ را سوگند میداد که آسمان و زمینی نیافریند و قیامت برپا نشود، و اینکه خداوند بندگان را عذاب نکند و دوزخیان را از آتش بیرون آورد، خداوند حتماً او را اجابت میکرد. ولی خداوند به آن بنده، از معرفتِ این عالَم وحالی که اهل آن بر آن هستند، چنان شناختی عطا کرده است که او بر دوزخیان رحم نمیآورد، پس از خداوند نمیخواهد که عذابشان نکند، بلکه افزایش عذاب را برایشان دوست دارد. و او دوست ندارد که بر منکرانِ وحدانیتِ خداوند رحم آورده شود، پس از خداوند نمیخواهد که به آنان رحم کند. و او وجودِ آسمان و زمین را دوست دارد، زیرا آن دو را شناخته و بدانها اقرار کرده است. و همچنین، تمام آنچه را که از باطنِ همهی چیزهایی




