و ابوالحسن علی بن سُرور هَیّاجی خداوند او را رحمت کند از ابوسعید میمون بن قاسم طبرانی برای من حدیث گفت که او گفت: از مولای جلیل خود خداوند لطفش را پاک گرداند پرسیدم: چرا باب، وَحْدانِیَّة یا وحدت نامیده شد؟ پس فرمود: برای اینکه او آحاد را جمع کرد و أحَد و واحِد [وجود مطلق و نام مطلق] را به آنان شناساند.

[۳۸۶] وَ بَإسِنَادِهُ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ الرَّبِيعِ قَالَ: قَالَ سَيِّدِي أَبُو شُعَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ نُصَیْرَ مِنْهُ السَلامُ قَالَ مَوْلَانَا الْحَسَنُ -عَزَّ عَزُّهُ- : "إِنَّا لَا نْغِيبُ حَتَّى نَنُصَّ، وَلَا يَغِيبَ لَنَا وَلِيٌّ حَتَّى يُنَصِّبَ خَلَفَاً مِنْهُ، فَلَا تَتَعَدَّوْا طَاعَةَ مَنْ نُنَصِّبُهُ لِدِينِكُمْ" وَبِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنْ سَيِّدِنَا أَبِي شُعَيْبٍ إِلَيْهِ التَّسْلِيمُ أَنَّهُ قَالَ: "لَا تَأْخُذُوا دِينَكُمْ إِلَّا عَمَّنْ أَخَذَ نَصَّاً مِنَّا بَعْضَاً عَنْ بَعْضٍ".

و با اسنادش از حمزة بن ربیع گفت: سَیِّد من ابوشعیب محمد بن نُصَیرسلام از او باد گفت: مولای ما حسن -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: "ما غایب نمی‌شویم تا اینکه جانشینی تعیین کنیم ، و هیچ ولیّی از ما غایب نمی‌شود تا اینکه جانشینی از خود منصوب کند. پس از اطاعت کسی که او را برای دینتان منصوب می‌کنیم، تجاوز نکنید." و با همین اسناد از سَیِّد ما ابوشعیب تسلیم بر او باد که او گفت: "دینتان را نگیرید مگر از کسی که تعیین قطعی از ما گرفته باشد، برخی از برخی دیگر."

[۳۸۷] وَرُوِيَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ الزَّاهِرِيِّ عَلَيْهِ السَلَامُ قَالَ: سَأَلْتُ مَوْلَايَ الصَّادِقَ -عَزَّ عَزُّهُ- عَنْ صِفَةِ الظُّهُورَاتِ؟ قَالَ: "الْإِقْرَارُ بِالتَّوْحِيدِ، فَالْمَعْنَوِيَّةُ لِعَلِيٍّ وَالرُّبُوبِيَّةُ لِمُحَمَّدٍ