و إسم به دو شخص ظاهر بود: حسین و سَیِّد العابدین علی بن الحسین.منزّه است آنکه همسر و فرزندی نگرفته است. زیرا مولای ما علی بن الحسین چهار سال و گفته شده دو سال، قبل از غیبت مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- ظاهر شد.
سپس مولای ما حسن غایب شد و مَعْنی مانند سَیِّد حسین ظاهر شد.منزّه است آنکه غیبت را پرده‌ای بر عزتش قرار داد. پس إسم، علی بن الحسین سَیِّد العابدین -عَزَّ عَزُّهُ- بود.
سپس مولای ما حسین -عَزَّ عَزُّهُ- غایب شد و مَعْنی مانند علی بن الحسین ظاهر شد. پس در آن هنگام إسم، محمد بن علی باقر -عَزَّ عَزُّهُ- بود. (منزّه است آنکه قدرت و اختراع وتغییر در تقدیر و مشیت از آن اوست).
سپس مولا علی بن الحسین غایب شد و مَعْنی مانند محمد بن علی باقر ظاهر شد. پس إسم أعظَم، مولای ما جعفر صادق -عَزَّ عَزُّهُ- بود.منزّه است آنکه برای هر که بخواهد، هرگونه که بخواهد و با هرچه بخواهد ظاهر می‌شود. پس معبودی جز او نیست، از آنچه می‌کند پرسیده نمی‌شود ولی مخلوقات پرسیده می‌شوند.
سپس محمد باقر غایب شد و مَعْنی مانند مولا جعفر صادق -عَزَّ عَزُّهُ- ظاهر شد. پس إسم، موسی بن جعفر -عَزَّ عَزُّهُ- بود.