برهان کافی است آورده‌ایم. و خداوند به یاری و رحمت خویش، توفیق‌دهنده به درستی و هدایتگر به راهِ راست است.

پس از جمله دلایل، آن چیزی است که فقیه ما، ابوعبدالله الحسین بن حمدان الخُصیبی قدّس الله روحه در فصلی از رساله‌ی خویش که جایگزینِ دیدارش می‌باشد، آورده است: «و ما درباره‌ی آن «عالِم»که فضل و منزلت خویش را آشکار ساخته، دریافته‌ایم که او را «سببی» بوده است که به وسیله‌ی آن به آن غایتِ عظمی رسیده است، چنان‌که در فرمایش خداوند عزّ و جلّ آمده است: ﴿ سپس از وسیله‌ای پیروی کرد ﴾

و این امری است که پذیرشِ نیکوی آن و تسلیم در برابرش، واجب است. و این بدان جهت است که آن «عالِم کبیر» و «سید عظیم» نشان داده است که خود از «سببی» پیروی کرده است، و برای او «سببی» بوده که او را به آن غایتِ عظمی رسانده است. در نتیجه، تمامِ مردم را ملزم ساخت که برای نجات و رهاییِ خویش، «سببی» برای خود بطلبند و به وسیله آن به وحدانیت خداوند تعالی دست یابند. و هر کس برای خود «سببی» نیابد، در سرگردانی و حیرت باقی خواهد ماند.

پس هر انسانی باید به سوی کسی برود که می‌داند در علم از او برتر و در معرفت از او والاتر است و باید او را «سبب» و وسیله‌ای برای رسیدن به معرفتِ آنچه او می‌داند، قرار دهد تا آن را به سالک بیاموزاند. پس چون آن را به او آموخت، به‌راستی که او را