كَانَ ظَاهِرَاً بِأَفْلَاطُونَ الْأَكْبَرِ وَكَانَ الْبَابُ سَقْرَاطِيسَ وَالْيَتِيمَانِ بِقَرَاطِيسَ وَجَالِينُوسَ وَالضِّدُّ كَانَ ظَاهِرَاً بِسُوفُسْطَا.

و از حواریون روایت شده است که آنان شستشوکنندگانِ پارچه بودند، پس چون او را دیدند، به او ایمان آوردند. لذا آنان را حواریون نامید؛ زیرا ایشان خواصّ او بودند و تعدادشان دوازده نفر بود. و آنان نزد اهل حقیقت، نُقَباء دوازده‌گانه در هر قُبَّه هستند که نه افزون می‌شوند و نه کاسته، و ایشان کسانی‌اند که برای او اخلاص ورزیدند و در ظاهر به او پاسخ دادند هنگامی که فرمود: ﴿پس هنگامی که عیسی کفر را از بنی اسرائیل احساس کرد، گفت: یاران من به سوی خدا چه کسانی‌اند؟ حواریون گفتند: ما یاری‌دهندگان خداییم، به خدا ایمان آوردیم و گواه باش که ما تسلیم‌شدگان و مسلمانان هستیم ❁ پروردگارا، به آنچه نازل کردی ایمان آوردیم و از رسول پیروی کردیم، پس ما را با گواهان بنویس﴾.

و اینکه هنگامی که سَیِّد مسیح ظهور کرد و خبر او به حکیمان رسید و خبر رسید که پیامبری در سرزمین قدس ظاهر شده است که کور مادرزاد و پیس را شفا می‌دهد، گفتند: اما اکمه و ابرص را ما شفا می‌دهیم. پس هنگامی که گفته شد: همانا او مردگان را به اذن مبدا اصلی زنده می‌کند.