شمار می‌آمد، پس او را به اندازه ده هزار رزمنده می‌شمردند، و يكی از آنان آرواره شتر را می‌گرفت و با دست خود آن را خرد می‌كرد؛ پس سيد محمد « -عَزَّ عَزُّهُ- » با معجزه آشكار كه همان قرآن كلام خداوند متعال است ظاهر شد، قرآنی كه: ﴿باطل از پيش رو و پشت سرش به آن راه نمی‌يابد؛ فرو فرستاده‌ای از سوی حكيم ستوده است﴾؛ پس در آن هنگام فصيحان لال شدند و عاجز ماندند كه مانند آن را بياورند، و خطاب اعجازآميز در قرآن با سخن «عزّ و جلّ» به سوی آنان آمد: ﴿بگو: اگر انس و جن گرد آيند كه مانند اين قرآن را بياورند، مانند آن را نمی‌آورند، هرچند برخی از آنان پشتيبان برخی ديگر باشند.﴾

وَظَهَرَ مَعْنَى الْمَعَانِي عِلَّةُ الْعِلَلِ مَوْلَانَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- فَقَتَلَ عَمْرو وَغَيْرُهُ، وَخَطَا فِي الْهَوَاءِ وَهُوَ الْقَادِرُ عَلَى مَا يَشَاءُ، وَنَزَلَ مِنَ الْهَوَاءِ إِلَى دَاخِلِ الْحِصْنِ حِصْنَ خَيْبَرَ وَاقْتَلَعَ الْبَابَ، وَفَعَلَ مَا هُوَ مَشْهُورٌ، فَقَالَ سَعْدٌ بْنُ عُبَادَةُ عِنْدَ ذَلِكَ: "هَذِهِ قُوَّةٌ رَبَّانِيَّةٌ لَيْسَتْ بِقُوَّةِ الْآدَمِيِّينَ".

و «معنای معانی»، «علة العلل» مولای ما اميرالمؤمنين « -عَزَّ عَزُّهُ- » ظاهر شد، پس عمرو و ديگران را كشت، و در هوا گام برداشت، و او بر آنچه بخواهد قادر است، و از هوا به داخل دژ خيبر فرود آمد و در را از جا كند، و آنچه مشهور است انجام داد، پس سعد بن عباده در آن هنگام گفت: «اين يك نيروی ربّانی است نه نيروی آدميان.»