همنشینی با عالم ناسوت به بارگاه‌های ملکوت برکشد. در آن نامه یادآور شده‌ای آنچه را که با عقلت که ترازویی میان تو و پروردگارت است تشخیص داده‌ای؛ اینکه با

وجود اخوت و محبت استوار میان ما و پیشینه‌ی طولانی هم‌نشینی و رفاقتمان، از من درباره‌ی سببِ گرد آمدنم با شیخ و یادآورم رضی الله عنه و هم‌عصری‌ام با او نپرسیده‌ای و شرحِ ویژه ساختن من از سوی او به مقام پدری اش را ندانسته‌ای. و از من می‌خواهی که شرح آن را برایت ارسال کنم و در فرستادنش شتاب ورزم و به همراه آن، تو را به ارمغانی مفتخر سازم از علوم شگرف و نادری که او از مشایخ مورد اعتماد روایت کرده و نیز آنچه من از دیگر برادران و سروران از اخبار و شنیده‌های مأثور نقل کرده‌ام و اینکه تمام اینها به صورتی مختصر، گزیده و باب‌بندی‌شده باشد تا شنیدنِ آن بر فهمِ هر عارفی نزدیک آید و هر موحدِ فاضلی را به عمل و پیروی از آن فراخواند.