است. و در تمام خصلت‌هایی که در آنها یگانه بود و آنها را تبیین و آشکار ساخت، از راه و روش او پیروی می‌کنم. و من دوستدار و پیروِ وصی و فرزندِ او، شیخ مورد اعتماد، ابی الحسین محمد بن علی الجلّی که درودهای خداوند از جانبِ پادشاهِ بلندمرتبه بر او باد هستم. و به دین او ایمان دارم و به هدایت او راهم را می‌جویم.

پس آن را از او پذیرفتم و بدان معتقد شدم، و این همان دینی است که با آن به نجات خویش امیدوارم، بر آن زندگی می‌کنم و با توفیق خداوند تعالی و رحمت و منتِ بزرگش، بر آن از این دنیا منتقل خواهم شد. و «اُبوّت» (پدری روحانی) او از همان روز برایم محقق گشت. و او بسیار به من سر می‌زد و بر گفتگو و آموزش با من مداومت می‌ورزید. پس مرا ادب آموخت و تعلیمم داد و مرا به علومِ شگفت‌آور مخصوص گردانید، و نوادرِ رازِ پنهان را به من هدیه داد. و نعمت‌هایش بر من پی در پی بود، و الطافش به سوی من در ایام حیاتش، مستمر و چندین برابر بود تا آنکه به رحمت خداوند تعالی منتقل شد. و وفات او در دهه‌ی اولِ شوال سال چهارصد و نه (هجری) بود. خداوند جایگاهش را گرامی دارد و از او راضی باشد و او را راضی گرداند. و به منت و لطف خویش، آنچه را به من ارزانی داشت، پایدار قرار دهد موقت ، و ثابت گرداند نه پس‌گرفتنی. همانا او شنوای دعاست، بخشنده و بزرگوار است.