هَذِهِ الْقُبَّةِ يُدْعَى بِعِيسَى بْنِ مَرْيَمَ الْمَجْدَلَانِيَّةِ وَكَانَ الضِدُّ هَرْدَوْسُ الْمَلِكِ وَيَهُوذَا اسْخَرْيُوطَا لَعَنَهُ اللَّهُ الَّذِي دَلَّ عَلَى السَيِّدِ الْمَسِيحِ -عَزَّ عَزُّهُ- وَوَقَعَ بِهِ الشَّبَهُ كَمَا وَقَعَ بِالثَّانِي، وَالْمُثْلَةُ فِي يَوْمِ الطُّفُوفِ.
وَفِي رِوَايَةِ قَوْمٍ مِنْ أَصْحَابِ الْحَدِيثِ: إِنَّ الَّذِي دَلَّ عَلَى السَيِّدِ الْمَسِيحِ -عَزَّ عَزُّهُ- كَانَ يُدْعَى بُولُسَ وَهُوَ أَيْضًا مِنْ أَشْخَاصِ الضِدِّ لَعَنَهُ اللَّهُ وَسُمِّيَ الْمَسِيحُ مَسِيحَاً: لِأَنَّهُ كَانَ يُمَرِرٌ يَدَهُ عَلَى وَجْهِهِ وَلِحْيَتِهِ وَهِيَ سَوْدَاءُ فَتَعُودُ بَيْضَاءَ، وَيُمَرِرُهَا عَلَى وَجْهِهِ وَلِحْيَتِهِ وَهِيَ بَيْضَاءُ فَتَعُودُ سَوْدَاءَ، فَمَنْ رَآهُ شَابَاً فَهُوَ هُوَ، وَمَنْ رَآهُ شَيْخَاً فَهُوَ هُوَ.
و آنچه در این باره از «اهل حقیقت» وارد شده است: این است که همانا آن قوم از بنی اسرائیل، در مورد موسی ادعای «مَعنَویّت» کردند، پس بدین سبب، مستحق نکوهش و خشم شدند. و به آنان گفته شد: «آیا چیزی را که پست‌تر است با آنچه بهتر است جایگزین می‌کنید؟». و گفتار او: «به شهری یا مصر فرود آیید»، پس آن مِصر همان «اسم» عزعزهُ است. پس آنان را هنگام گمراهی‌شان، به بازگشت به سوی «اسم» امر فرمود.
و گفتار او جَلَّ ثَنَاؤُهُ: ﴿و خواری و بیچارگی بر آنان زده شد و به خشمی از خدا گرفتار آمدند﴾ پس تفسیر وضعیت در این آیه، بر کسی است که از آنان پس از ایمانش کافر شد و در عبادت، میان «اسم» و «معنی» شرک ورزید.