مخاطب قرار داد و از روی عدلِ برخاسته از رأفت و نعمت، آنان را به توحیدِ خویش فراخواند.

و اینکه سرور، محمد که عزتش بزرگ باد، در مقام باطن، «اسم» و «نفس» و «عرش» و «حجاب» اوست، و در مقام ظاهر، نبی و رسول و بنده اوست.

و اینکه سلمان که تسلیم در برابر اوست در مقام ظاهر، «باب»ِ دعوت‌کننده به سوی او و راهِ هدایت‌کننده به اوست، و در مقام باطن، جبرئیل، صاحب وحی و تنزیل است.

و اینکه ذات الهی همیشه «احد» است، و «اسم» او همیشه «واحد» است، و «باب» او همیشه «وحدانیت» است. و «ایتام» او همیشه پنج تن هستند و «نقباء» او همیشه دوازده تن هستند.

وَنُجَبَاؤُهُ ثَمَانِيَةٌ وَعِشْرُونَ أَبَدًا، وَأَنَّ المُخْتَصِّينَ وَالمُخْلِصِينَ وَالمُمْتَحَنِينَ هُمْ تَتِمَّةُ المَرَاتِبِ السَبْعَةِ الخَمْسَةِ آلَافٍ العَالَمُ الكَبِيرُ العُلْوِيُّ النُورَانِيُّ وَإِنَّ العَالَمَ الصَغِيرَ المَراتِبَ السَبْعَ البَشَرِيَّةَ هُمْ مِائَةُ أَلْفِ شَخْصٍ وَتِسْعَةَ عَشَرَ أَلْفِ شَخْصٍ وَهُمْ: المُقَرَّبُونَ وَالكَرُّوبِيُّوُنَ وَالرُوحَانِيُّوُنَ وَالمُقَدَّسُونَ وَالسَائِحُونَ وَالمُسْتَمِعُونَ وَالْلَاحِقُونَ، وَإِنَّ جَمِيعَ العَالَمَينِ العُلْوِيِّ وَالسُفْلِيِّ أَعْدَادُ أَغْيَارِ آحَادٍ لَا يَسْتَوِي مِنْهُمَا اِثْنَانِ فِي دَرَجَةٍ وَأَنَا أَحْمَدُ مَنْ حَمِدَهُ جَدِّي السَيِّدُ أَبُو عَبْدِ اللّٰهِ الخَصِيبِي بْنُ الخَصِيْبِ ذُو الرَأْيِ المُصِيبِ، وَأَذِمُّ مَنْ ذَمَّهُ، وَأَقْتَفِي أَثَرَهُ وَسُنَّتَهُ فِي جَمِيعِ الخِصَالِ الَّتِي تَفَرَّدَ بِها وَبَيَّنَها وَأَوْضَحَهَا وَإِنِّي وَلِيٌّ لُوَصِيِّهِ وَوَلَدَهِ الشَيْخُ الثِقَةُ أَبِي