و گفتار خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- : ﴿پس موسی گوسفندانشان را آب داد، سپس به سوی سایه بازگشت و گفت: پروردگارا! همانا من به هر خیری که به سویم نازل کنی، نیازمندم﴾. پس معنای «آب داد برای آن دو» (فَسَقَىٰ لَهُمَا) یعنی او بود که آن دو را تعلیم داد، پس آنان را از علم سیراب کرد و معرفت بخشید. و گفتار خداوند سبحانه و تعالی: ﴿سپس به سوی سایه بازگشت﴾، سایه در اینجا همان «معنی» است، و موسی به سوی او بازمی‌گردد، و موسی در اینجا همان «سید اسم» -عَزَّ عَزُّهُ- است، نه «مُنبَأ».

[۳۶۳] لِقَوْلِ الْمَوْلَى الصَّادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- : "الظِلُّ هَاهُنَا الْمَعْنَى وَإِلَيْهِ رَجَعَ الْإِسْمُ -عَزَّ عَزُّهُ- " فَرَجَعَ مُوسَى هَذَا إِلَى مَعْنَاهُ.

وَقَوْلُهُ: ﴿رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ﴾¹ دَلِيلٌ عَلَى أَنَّ الْإِسْمَ -عَزَّ عَزُّهُ- رَجَعَ إِلَى مَعْنَاهُ وَهُوَ الْمُفْتَقِرُ إِلَيْهِ وَذَلِكَ أَنَّ صَفْرَاءَ وَأُخْتَهَا صَفَيرَاءُ اِبْنَتَا السَيِّدِ شُعَيْبٍ -عَزَّ عَزُّهُ- شَاهَدَتَا مِنْ مُوسَى الْمُعْجِزَ الْبَاهِرَ.

وَمَا رَوَاهُ أَهْلُ الظَّاهِرِ عَنْ الْحَجَرِ الَّذِي كَانَ عَلَى الْبِئْرِ: لَمْ يَكُنْ يَقْلَعُهُ إِلَّا أَرْبَعِينَ رَجُلًا، فَقَلَعَهُ السَيِّدُ مُوسَى -عَزَّ عَزُّهُ- بِیدَهْ وَسَقَى لَهُمَا ثُمَّ أَعَادَهُ، فَادَّعَتَا فِيهِ الْمَعْنَوِيَّةَ، فَعَلِمَ مُوسَى -عَزَّ عَزُّهُ- ذَلِكَ مِنْهُمَا فَقَالَ: ﴿رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ﴾ مَعْنَاهُ: مَا أَنَا ذَلِكَ الْمَعْبُودُ، بَلْ الْمَعْنَى غَيْرِي هُوَ الَّذِي أَبْدَانِي وَكَوَّنَنِي وَأَنَا الْفَقِيرُ إِلَيْهِ.