یغوث و یعوق و نسر و سِواع و غیر آنان ظاهر بود که بعداً آنان را ذکر خواهیم کرد ان شاء الله. و اما کشتی که هر کس در آن سوار شد نجات یافت: پس آن شناخت است، معرفت توحید. پس هر کس او را شناخت، به وسیله‌ی آن نجات یافت و رها شد، و هر کس از آن بازماند، غرق شد.
و این سخن او تعالی: ﴿و به راستی نوح را به سوی قومش فرستادیم، پس در میان آنان هزار سال مگر پنجاه سال درنگ کرد؛ پس طوفان آنان را در حالی که ظالم بودند فرا گرفت﴾. در مورد این سخن وارد شده که آن، اشاره‌ای است به دعوت دوره محمدی، زیرا آن مادر دعوت‌ها است. پس آن در عالم تا قیام ساعت و آن روز آشکار شدن است ثابت است.
و طایفه‌ای گفتند: همانا دعوت نوح که عزتش والاست این مدت، یعنی هزار سال مگر پنجاه سال، برپا بود. و وجهی دیگر: همانا آن، اشاره‌ای است به دعوت قائم منتظر که عزتش والاست که هزار سال مگر پنجاه سال برپا می‌ماند. و همچنین این نظر نزد اهل تفویض است.
و سام بن نوح مادر نیکی است، و او توحید الله است. و او "معنی" را به حقیقت شناخته بود، فلذا "سام" نامیده شد. و از اشخاص "ضدّ" در آن وقت: یافث بن نوح بود، و او کسی است که حق را بیرون انداخت و در کنار کشتی شنا می‌کرد.