و اصحاب حدیث که کتاب «المجتبی» را نقل کردند، روایت نمودند: که همانا در این دنیا پیش از عالم بشری، عوالم دیگری بودند که به «الحنّ» و «البنّ» و «الطمّ» و «الجانّ» - و آنان همان جن هستند - شناخته می‌شدند. هر عالمی از آنان در این سرا، دهرها و حقبه‌ها آن‌گونه که خدای تعالی خواست، اقامت گزیدند. و علم او درباره‌ی آنان سبقت گرفته بود و در میان آنان دعوت‌ها و انذارها بود. و خداوند رسولانی به سوی آنان فرستاد و شرایعی برای آنان تشریع نمود و آنان به گروه‌ها و فرقه‌ها منشعب شدند. و در میان آنان هشدار و اتمام حجت و وعد و وعید بود، همان‌گونه که در این عالم بشری روی داد. و در میان آنان فرعون‌ها ودشمنان و ابلیس‌ها و شیاطین پدید آمدند. پس خداوند عزوجل رسولانی فرستاد و در میان آنان انبیایی برانگیخت، پس آنان را در آنچه برایشان آورده بودند تکذیب کردند و با کسانی که به سویشان فرستاده شده بودند مخالفت ورزیدند و در زمین فساد کردند و خون‌ها ریختند.
و دلیل آن، این سخن خدای تعالی است: ﴿آنگاه که پروردگارت به ملائکه گفت: همانا من در زمین خلیفه وجانشینی قرار می‌دهم. گفتند: آیا در آن کسی را قرار می‌دهی که در آن فساد کند و خون‌ها بریزد، و حال آنکه ما به حمد تو تسبیح می‌گوییم و تو را تقدیس می‌کنیم؟ فرمود: همانا من چیزی را می‌دانم که شما نمی‌دانید﴾. و این ملائکه‌ی مخاطب، همان «عالم نورانی» هستند، آن پنج هزار صاحبان مراتب بالا، نه غیر آنان.