شخص ظاهر بود: قابیل و خواهرش «عِناق» که برخلاف آنچه آدم به او امر کرده بود، با او ازدواج کرد، و فرزندش «عِوَج بن عِناق». زیرا قابیل با خواهرش عَناق این آمیزش کرد همان‌گونه که «خطّاب» با مادرش «صَهاک» آمیزش کرد، پس صهاک از او "دومی" یعنی عمر را به دنیا آورد، و او همان "ضدّ" لعنه الله در هر عصر و دوره است، اگرچه نامش تغییر کند.
و آنکه در ظاهر به نام آدم ابوالبشر مخاطب است، او در باطن نزد اهل حقیقت، زید بن حارثه خبر داده شده است. و همانا زید نامیده شد زیرا رتبه‌اش بر رتبه‌ی خبر داده شدگان فزونی یافت، و تعداد آنان هفده شخص است، و زید نخستین و شریف‌ترین آنان است. و اسم "منبأ" در هر دوره از اسم نبی مشتق است. و خطابِ نکوهش و هشداری که ذکر شد، از آنچه در قرآن و سایر کتب نازل شده نوشته است، پس آن بر "منبأ" واقع می‌شود. و همانا "منبأ" در زمان ابراهیم خلیل که عزتش والاست به نام ابراهیم بن آزر خوانده می‌شد. و در عهد موسی، "منبأ" موسی بن اشیم علیه السلام بود. و همراه عیسی، عیسی بن مجدلانیّه بود. و جمیع آنچه در این ظهورات از خطاب مذمت و امر و نهی گذشته است، پس آن بر "منبئین" خبر داده شدگان که ذکر کردیم واقع شده است، و "اسم" که عزتش والاست از آن منزه است.