و هر چه در قرآن از لفظ «أنا» بر تو گذشت، پس آن از کلام "معنی"جلّ و علا است که غیر او در آن شریک نیست. و هرگاه «نحن» و «لدینا» و «عندنا» بر تو گذشت، پس آن از کلام "اسم" که عزتش والاست است. و هرگاه پروردگار من و پروردگار شما و معبود من و معبود شما و مانند آن بر تو گذشت، پس آن از کلام "باب" است.

و اما این سخن او:تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو یاری می‌جوییم * ما را به راه راست هدایت فرما، پس این از کلام "مُنَبَّأ" (خبر داده شده)، زید بن حارثه، است. و «إیّاک» به معنای تنها تو را: اشاره‌ای است به محمد، و مقصود از عبادت، "معنی" همان مولایمان علی است.

[۳۵۶] وَرُوِيَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ الْحَسَنِيِّ أَنَّهُ قَالَ: اخْتَلَجَ فِي نَفْسِي قَوْلُ السَيِّدِ الْمِيمِ -عَزَّ عَزُّهُ- : "الْكَالِي بِالْكَالِي" فَغَدَوْتُ إِلَى بَابِ مَوْلَانَا الْحَسَنِ -عَزَّ عَزُّهُ- وَقَدْ أَضْمَرْتُ الْمَسْأَلَةَ عَنْ ذَلِكَ.

فَرَأَيْتُ إِسْحَاقَ الْأَحْمَرَ عَلَى بَابِ مَوْلَايَ فَقُلْتُ: وَاللَّهِ لَسْأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ فَقُلْتُ لَهُ: يَا سِيدِي يَا أَبَا يَعْقُوبَ، مَا مَعْنَى قَوْلِ الرَّسُولِ -عَزَّ عَزُّهُ- : "الْكَالِي بِالْكَالِي؟" فَقَالَ: نَهْيًا مِنْهُ لَكَ عَنْ الرِّبَا وَالزِّيَادَةِ فِي الْكَيْلِ الَّذِي تُعْطِي بِهِ هُوَ الْكَيْلُ الَّذِي تَأْخُذُ فَقُلْتُ: يَا سِيدِي، هَذَا هُوَ ظَاهِرُهُ فَمَا بَاطَنَهُ؟