وتوده‌ی مردم از قول فلاسفه می‌گویند: «همانا آنان واسطه‌ها را نفی می‌کنند». راست گفتند، لیکن از معرفت حقیقت در آن امر، کورشدند. و جز این نیست که فلاسفه می‌گویند: همانا الله سبحانه نیازی به وسائط ندارد، و همانا او قائم به ذات خویش است، در عالم ظاهر می‌شود و میان آنان راه می‌رود و در میان آنان چنان می‌نمایاند که آنچه بر آنان می‌گذرد، بر او نیز می‌گذرد. پس اهل علم از میان آنان، او را می‌شناسند.

و در برخی روایات روایت شده: «همانا خدای تعالی در میان یونانیان به صورت ارسطو ظاهر می‌شد، و همانا "اسم" به صورت افلاطون ظاهر می‌شد، و "باب" به صورت سقراط ظاهر می‌شد، و "یتیمان" دو یتیم به صورت بقراط و جالینوس ظاهر می‌شدند. و "ضدّ" لعنه الله سوفسطا (سوفیست) بود».

[۳۵۵] وَرَوَاهُ الْعَبَادَانِيُّ فِي كِتَابِ الظُّهُورَاتِ: "إِنَّ الْمَعْنَى تَعَالَى ظَهَرَ بِالْهُمَيْسَعِ وَكَانَ بَابُهُ أَدَدُ، وَكَانَ الضِّدُّ ظَاهِرًا بِثَلَاثَةِ اشْخَاصٍ: يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرَا وَقَدْ رُوِيَ أَنَّ الْبَابَ كَانَ فِي زَمَنِ الْمَوْلَى يُوسُفَ -عَزَّ عَزُّهُ- ظَاهِرَاً بِأَخِيهِ بِنْيَامِينَ وَعَلَى عَهْدِ الْمَسِيحِ كَانَ ظَاهِرَا بِيُوحَنَّا الدَّيْلَمِيِّ، وَالضِدُّ كَانَ بُولُسَ وَبَابُهُ دِمُدِيرٌ ( مُدِيرٌ) وَيُقَالُ: أَدْمَاصٌ".

وَقَدْ كُنْتُ ذَكَرْتُ لَكَ أَنَّ الْإِسْمَ فِي سَطْرِ النُّبُوَّةِ نَاطِقٌ يَدْعُو إِلَى الْمَعْنَى تَعَالَى وَيُشِيرُ إِلَيْهِ، وَفِي سَطْرِ الْإِمَامَةِ يَكُونُ الْإِسْمُ صَامِتَاً وَالْمَعْنَى نَاطِقَاً إِلَى ذَاتِهِ وَيُعْلِنُ بِتَوْحِيدِهِ، إِلَّا أَنَّهُ مِنْ سَبِيلِكَ أَنْ تَعْرِفَ ذَلِكَ وَتَعْرِفَ كَلَامَ الْمَعْنَى وَالْإِسْمِ وَالْبَابِ وَالْمُنَبَأِ، وَلَا يَشْتَبِهُ عَلَيْكَ ذَلِكَ، وَكُلُّ