پس جلوه‌های ذاتیِ اسم نُه تا است و آن ها عبارتند از: آدم، یعقوب، موسی، هارون، سلیمان، عیسی، عبدالله بن عبدالمطلب، محمد رسول الله، محمد بن الحسن المهدی المنتظر القائم که عزتشان والاست. پس این نُه مورد، نام‌های ذاتیِ اسم هستند.
و در مورد جنین روایت شده: که هرگاه مادرِ باردار به او، وی را در هفت ماهگی به دنیا آورد زنده می‌ماند، یا در نُه ماهگی به دنیا آورد زنده می‌ماند. و اگر او را در شش ماهگی یا هشت ماهگی به دنیا آورد، زنده نمی‌ماند. زیرا شش و هشت میان هفت و نُه سرگردان هستند. و همانا این، مثالی است برای طالب معرفت. پس زمانی که او ظهورات هفت‌گانه‌ی ذاتی "معنی" را بشناسد، قطعاً عطا یافته و حیاتش یعنی معرفتش تمام گشته است.
و همچنین اگر در نُه ماهگی متولد شود، بر او ترسی نیست، زیرا او "اسم" را به حقیقت شناخته و ظهورات نُه‌گانه‌ی ذاتی او را شناخته است. پس او به معرفت "معنی" تعالی جده می‌رسد و معرفتش برای او کامل می‌گردد و حیاتش در ظاهر تمام می‌شود، و آن حیات ظاهر شیرخوارگی و تغذیه‌ی اوست.
پس این اسماء نُه‌گانه که برای تو ذکر کردیم،محمد خالص هستند. و گاهی در ردیف یا مجرای این اسماء نُه‌گانه‌ی ذاتی، اسامی دیگری از مقامات "اسم" قرار می‌گیرد: «الریّان بن دوفع» و پسرش «الولید» و او عزیز مصر است. و در «قبّه‌ی موسویّه» اسماء دیگری