وَيَجِبُ عَلَيْكَ أَنْ تَعْلَمَ عِلْمَاً يَقِينَاً تَعْتَقِدُهُ وَهُوَ حَقِيقَةُ الدِّينِ وَرَأْيُ الشُّيُوخِ الْمُتَقَدِّمِينَ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُمْ: أَنَّ ظُهُورَاتِ الْمَعْنَى -عَزَّ عَزُّهُ- كُلُّهَا بِالذَّاتِ وَإِنَّهُ وَإِنْ ظَهَرَ كَمِثْلِ صُورَةِ الْإِسْمِ، فَإِنَّ أَهْلَ الْحَقِيقَةِ يَعْلَمُونَ عِلْمَاً يَقِينَاً أَنَّهُ لَا يَظْهَرُ إِلَّا بِذَاتِهِ أَنْزَعٌ بَطِينٌ، وَإِنَّمَا ذَلِكَ تَشَكَّلَ فِي أَعْيُنِ النَّاظِرِينَ عَلَى مَا قَدَّمْنَا ذِكْرَهُ مِنْ تَفَاوُتِ مَنَازِلِهِمْ وَأَقْدَارِهِمْ فِي الْمَعْرِفَةِ، لِأَنَّ الْعِلَّةَ فِي النَّاظِرِ لَا فِي الْمَنْظُورِ إِلَيْهِ.

فَمَعْرِفَةُ الْإِتْصَالِ: هِيَ مَعْرِفَةُ ظُهُورِ الْمَعْنَى كَمِثْلِ صُورَةِ الْإِسْمِ.

وَمَعْرِفَةُ الْإِنْفِصَالِ: هِيَ مَعْرِفَةُ ظُهُورِ الْمَعْنَى بِالذَّاتِ.

وَأَنَّهُ سُبْحَانَهُ لَا يَحُولُ وَلَا يَزُولُ عَنْ كِيَانِهِ وَإِنْ ظَهَرَ لِعِيَانِهِ فِي كُلِّ قُبَّةٍ وَظُهُورٍ وَكَوْرٍ وَدَوْرٍ لَا يَظْهَرُ إِلَّا بِأَنْزَعٍ بَطِينٍ وَهُوَ الْحَقُّ الْمُبِيْنُ الَّذِي بَانَ وَظَهَرَ وَشُوهِدَ وَرُئِيَ.

و روایت شده است که هنگامی که سید ما ابوالخطاب محمد بن اسماعیل که تسلیم بر او باد از بالای مأذنه‌ی مسجد جامع کوفه ندا داد، گفت: «منم الله، که به الوهیت، پرستیده‌شده هستم».

یعنی: «من خدایی هستم به واسطه‌ی خدایی دیگر». «پس هر کس بر من چیزی را ادعا کند که نگفته‌ام، قطعاً از توحید جعفرِ رفیعِ اعلی، بی‌زار شده است».