[۳۴۶] وَمَا وَرَدَ عَنْ السَّيِّدِ سَلْمَانَ إِلَيْهِ التَّسْلِيمُ أَنَّهُ قَالَ: "أَنَا بَابُ الْأَبْوَابِ وَمُسَبَّبُ الْأَسْبَابِ، وَلِي مَوْلى، وَلِمَوْلَايَ مَوْلى هُوَ أَصْلُ الْأُصُولِ، مِنْهُ بَدَا الْأَمْرُ وَإِلَيْهِ يَعُودُ" فَأَثْبَتَ أَنَّ لَهُ مَوْلى وَهُوَ الْإِسْمُ -عَزَّ عَزُّهُ- وَلِمَوْلَاهُ مَوْلى هُوَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- .

و آنچه از سید سلمان که تسلیم بر او باد وارد شده که فرمود: «من "باب الابواب"و "مسبب الاسباب"هستم، و من مولایی دارم، و مولای من مولایی دارد که او "اصل الاصول" است، امر از او آغاز شد و به او بازمی‌گردد». پس ثابت کرد که او مولایی دارد و آن "اسم" که عزتش والاست می‌باشد، و مولای او یعنی اسم مولایی دارد که او امیرالمؤمنین که عزتش والاست می‌باشد.

[۳۴۷] وَقَوْلُ الرَّسُولِ لِلْخَاصِّ وَالْعَامِّ: "أَنَا مِنْ عَلِيٍّ وَعَلَيَّ مِنِّي" فَمَعْنَى قَوْلِهِ أَنَا مِنْ عَلِيٍّ جُزْئِي، وَعَلَيَّ مِنِّي كُلِّي، وَمَعْنى آخَرُ لَطِيفٌ حَسَنٌ: أَنَا مِنْ عَلِيٍّ إِسْمُهُ وَحِجَابُهُ وَرَسُولُهُ وَمَكَانُهُ وَعَلَيَّ مِنِّي: غَايَتِي وَمَعْنَايَ وَ إلْهِيّ وَمَكُونِي.

و این سخن رسول (ص) برای خاص و عام: «من از علی هستم و علی از من است». پس معنای سخنش که «من از علی هستم» یعنی جزء او هستم، و «علی از من است» یعنی کلّ من است. و معنایی دیگر، لطیف و نیکو: «من از علی هستم» یعنی اسم او و حجاب او و رسول او و مکان وجلوه‌گاه او هستم، و «علی از من است» یعنی غایت من و معنای من و معبود من و هستی‌بخش من است.