وَقَدْ قَالَ الشَّيْخُ الْجَلِيُّ قَدَّسَ اللَّهُ رُوحَهُ: إِنَّ الشَّيْخَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ الْخَصِيبِيَّ شَرَفَ اللَّهِ مَقَامَهُ قَالَ: إِنَّ لِلَّه الْمَعْنَى فِي الْإِسْمُ عِلْماً لَا يَعَلِمْهُ الْإِسْمَ.
و این سخن او که عزتش والاست به حواریین است: «همانا آنچه من انجام می‌دهم و از فعل من می‌بینید، آن از فعل پدر و به حول و اراده و قوت او انجام می‌دهم».
و کتاب قرآن به این امر گواهی داده است، در حکایتی از جانب او، آنجا که خدای عزوجل می‌فرماید: ﴿و او را به عنوان رسولی به سوی بنی‌اسرائیل فرستاد که گفت: من با نشانه‌ای از سوی پروردگارتان به سوی شما آمده‌ام؛ من از گِل برای شما چیزی به شکل پرنده می‌سازم، پس در آن می‌دمم و به اجازه خدا پرنده‌ای می‌شود؛ و کور مادرزاد و پیس را شفا می‌دهم، و مردگان را به اجازه خدا زنده می‌کنم؛ و شما را از آنچه می‌خورید و در خانه‌هایتان ذخیره می‌کنید خبر می‌دهم. همانا در این، برای شما نشانه‌ای است اگر مؤمن باشید﴾.
و شیخ جلیل قدس الله روحه گفته است: همانا شیخ اباعبدالله خصیبی شرف الله مقامه فرمود: همانا برای الله که همان "معنی" است، در "اسم"، علمی است که "اسم" آن را نمی‌داند.