هرگز جسارت نمی‌کردم دانشی را از جانب خود به سوی تو روانه سازم تا بر آن واقف گردی، چرا که تو خود معدن آن و راهنمای به سوی آنی. و اکنون که مرا ملزم ساختی که آن را از تو درنپیچم و از تو پنهانش ندارم، از تو می‌خواهم، ای برادری که در دوستی‌ات به تو اقتدا می‌شود و در میان یارانت گرامی داشته می‌شوی، که از لغزش‌های آن چشم‌پوشی و از کاستی‌هایش درگذری. و خداوند تعالی به کرم خویش توفیق‌دهنده است به آنچه او را خشنود می‌سازد و به او نزدیک می‌کند و به درگاهش مقرب می‌گرداند، به حقّ منّت و بخشش و جود و فضلش؛ و او ما را بس است و نیکو وکیلی است.