ایشانند، و خویشاوندان در کتاب خدا برخی بر برخی دیگر مقدم‌اند، این اولویت بر مؤمنان و مهاجران مقدم است، مگر آنکه بخواهید به دوستان خود نیکی کنید؛ این در کتاب (لوح محفوظ) نوشته شده است﴾».
و این مؤمنان در اینجا همان «ابواب» هستند. پس گفتند: آری. فرمود: «خدایا گواه باش». این را سه بار فرمود و بر آنان تکرار کرد و آنان می‌گفتند: آری. پس در آن هنگام فرمود: «هر که من مولای اویم، پس این علی مولای اوست». ای قوم: «بدانید که علی مولای من و مولای شماست، معبود من و معبود شماست، پروردگار من و پروردگار شماست». همه‌ی اینها برای آن بود که آنچه را از «معنویت» در مورد او ادعا کرده بودند، از خود نفی کند. و «مولی» در کتاب خدا بر پنج وجه است: که برترینِ آنها: «هر که من مولای اویم، پس این علی مولای اوست».
این سخن را این فرموده‌ی خدای تعالی تأیید می‌کند: ﴿مسیح هرگز ابا ندارد از اینکه بنده‌ی خدا باشد، و نه فرشتگان مقرب. و هر کس از عبادت او ابا ورزد و تکبر کند، به زودی همه‌ی آنان را به سوی خود گرد می‌آورد﴾. پس «فرشتگان مقرب» همان «باب» هستند و پایین‌تر از او، «اهل مراتب» قرار دارند، و آنان صاحبان علم خدا و معرفت اویند.