(آن دو گفتند: فرمانبردار آمدیم) ، پس همانا مولا طاعت را از ایشان می‌دانست، زیرا آنان عالَمِ طاعت هستند، و همانا خداوند طاعت را پیش از خلق کردنشان از آنان می‌دانست، و می‌دانست که آنان با این جواب پاسخ خواهند داد.
و گفتار او تعالی: (آيا زمين را بستری نگردانديم؟ ❁ و كوه‌ها را ميخ‌هايى؟ ❁ و شما را جفت‌ها آفريديم؟).
پس همانا گفتیم که زمین همان «ایتام» هستند، و «مِهاد» همان «معرفت» است که به وسیله ایتام برای کسانی که پایین‌تر از ایشان از اهل مراتب هستند، هموار گشته است.
و همانا «معنی» بزرگوارتر و برتر است و همانا او بدون واسطه به «اِسم» وحی فرمود که عالَمِ بالا را بیافریند، پس اِسم آنان را آفرید.
پس نخستین کسی که پس از «باب» آفرید، «یتیمِ اَکبر» یعنی «مقداد» بود، و او کسی است که هستی از او بریده و جدا شد.
نه آنگونه که بند کفش از چرم بریده می‌شود، که در آن صورت مقداد که او میکائیل، فرشته‌ای نورانی است مبدأ خَلقِ بشریِ گِلین باشد؛ بلکه همانا علمِ عالَم از او بریده و جدا شد.
و همچنین «ابوذر»، منتشر کرد و پراکند علم را به آنان .
و «عبدالله بن رَواحه»، معطر ساخت با معرفت، قلوبِ آنان را.