پس اگر عالم آن امانت را به اهلش نرساند، خداوند آن امانت را از او سلب می‌کند و آن را حجتی علیه او و وبالی برای او قرار می‌دهد.»

[57] وَبِالإِسْنادِ بِعَيْنِهِ عَنْ مَوْلَانَا الصَادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: "مَا أَخَذَ اللّٰهُ عَلَى الجُهَّالِ عَهْدًا بِتَعَلُّمِ العِلْمِ مِنَ العُلَمَاءِ إِلَّا وَقَدْ أَخَذَ عَلَىَ العَالِمِ سَبْعِينَ عَهْدًا أَنْ لَا يَكْتُمَهُ عَنْ مُسْتَحِقِّهِ، وَلِطَلَبِ العِلْمِ خَمْسُ حُدُودٍ لَا يُوجَدُ العِلْمُ إِلَّا بِهَا وَلَا يُؤْخَذُ إِلَّا عَنْهَا: الصَمْتُ، وَحُسَنُ الإِسْتِمَاعِ، وَجَوْدَةُ الحِفْظِ وَالعَمَلُ بِهِ، وَنَشْرُهُ فِي أَهْلِهِ".

و با همان اسناد از مولای ما صادق -عَزَّ عَزُّهُ- روایت است که فرمود: «خداوند از جاهلان پیمانی برای آموختن دانش از علما نگرفت، مگر آنکه پیش از آن، هفتاد پیمان از عالم گرفته بود که آن را از کسی که سزاوار آن است، کتمان نکند. و طلبِ دانش را پنج شرط است که دانش جز با آنها یافت نشود و جز از طریق آنها فرا گرفته نشود: خاموشی، و خوب گوش سپردن، و نیکو به خاطر سپردن، و عمل کردن به آن، و نشر آن در میان اهلش.»

[58] وَقَالَ سَيِّدُنَا المَسِيحُ -عَزَّ عَزُّهُ- : "لَا تَمْنَعُوا الحِكْمَةَ عَنْ أَهْلِهَا فَتَظْلِمُوهُمْ وَلَا تُعْطُوهَا غَيْرَ أَهْلِهَا فَتَظَلِّمُوَهَا".

و سرور ما مسیح -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «حکمت را از اهلش دریغ مدارید که به آنان ستم کرده‌اید، و آن را به نااهلش ندهید که به خودِ آن حکمت ستم کرده‌اید.»