سلام بر او باد برایم حدیث کرد، گفت: سرورم شعیب محمد النُمَیری درود بر او باد گفتم: ای سرور من، عبادت در حقیقتِ خود برای کیست؟
گفت: «برای آن کسی که هنگام مناجات به موسی گفت: ﴿و من تو را برگزيدم، پس به آنچه وحى مى‌شود گوش فرا ده. ❁ همانا منم الله، معبودى جز من نيست، پس مرا بپرست و براى ياد من نماز برپا دار﴾.
پس این گفتار، از سوی "معنی" به "اِسمِ" او یعنی موسی بود، تا بشناساند که او پروردگارِ معبودِ اوست. و کسی آشکارا سخن نمی‌گوید جز "معنی" -عَزَّ عَزُّهُ- . پس هر کس "اِسم" را بدون "معنی" بپرستد، کافر بوده است.»
وَقَدْ أَوْضَحْنَا بِتَوْفِيقِ اللَّهِ تَعَالَى لِذَوِي الْعُقُولِ وَالْبَصَائِرِ وَالْأَسْمَاعِ وَالْجَوَاهِرِ بِالشَّوَاهِدِ الْأَرْبَعَةِ الَّتِي قَدَّمْنَاهَا وَهِيَ كِتَابُ اللَّهِ الْنَاطِقُ وَسُنَّةُ نَبِيِّهِ الصَّادِقِ وَإِجْمَاعُ أَهْلِ الْعِلْمِ وَالنَّقْلِ وَحُجَّةُ الْعَقْلِ الْمُؤَيِّدِ لِأَهْلِ الْفَضْلِ أَنَّ مَوْلَانَا أَمِيرُالْمُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- ظَاهِرٌ مَوْجُود أَحَدٌ مَعْبُودٌ، وَأَنَّ عَبْدَهُ وَرَسُولَهُ وَاسْمَهُ وَحِجَابَهُ وَاحِد ظَاهِرٌ مَوْجُودٌ عَابِدٌ لَا مَعْبُودٌ.
وَنَحْنُ نَتَّبِعُ هَذَا الشَّرْحَ بِمَا يَزِيدُهُ بَيَاناً وَبُرْهَاناً مِنْ رِسَالَةٍ لِمَوْلَايَ وسَيِّدِي شَيْخِي أَبِي الْفَتْحِ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الْبَغْدَادِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فِي مَعْرِفَةِ مَنْزِلَةِ الْإِسِّم -عَزَّ عَزُّهُ- مِنْ مُسَمِّيهِ الْبَارِيءِ الْعَلِيِّ الْعَلَّام.