بود و مطلوب جز او بود، و شناخت او بر شخص مشتاق و وجود او بر عالَم، طولانی و دشوار می‌گشت.»

[۳۱۳] وَرُوِيَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ قَالَ: حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدٍ السُّلَمِيُّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: سَمِعْتُ مَوْلَانَا الصَّادِقَ -عَزَّ عَزُّهُ- يَقُولُ: "مَنْ زَعَمَ أَنَّ اللَّهَ مِنْ شَيْءٍ أَوْ فِي شَيْءٍ أَوْ عَلَى شَيْءٍ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالاً بَعِيداً، لِأَنَّ مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ مِنْ شَيْءٍ فَقَدْ جَعَلَهُ مُحْدِثاً، وَمَنْ زَعَمَ أَنَّهُ فِي شَيْءٍ فَقَدْ جَعَلَهُ مَحْصُوراً، وَمَنْ زَعَمَ أَنَّهُ عَلَى شَيْءٍ فَقَدْ جَعَلَهُ مَحْمُولًا، وَمَنْ عَبْدِ اللَّهِ وَإِسْمِهُ فَقَدْ أَشْرَكَ بِهِ وَمِنْ عَبْدِ الْإِسْمِ دُونَ الْمَعْنَى فَقَدْ جَحَدَ، وَمِنْ عَبْدِ اللَّهِ دُونَ أَسْمَائِهِ فَذَلِكَ خَالِصُ التَّوْحِيدُ".

و روایت شده از علی بن الحکم، گفت: ابراهیم بن محمد السلمی از پدرش برایم حدیث کرد، گفت: شنیدم مولای ماصادق -عَزَّ عَزُّهُ- می‌فرمود: «هر کس گمان برد که الله از چیزی است یا در چیزی است یا بر چیزی است، همانا به گمراهی دوری دچار شده است. زیرا هر کس گمان برد که او از چیزی است، او را نوظهور قرار داده، و هر کس گمان برد که او در چیزی است، او را محصور قرار داده، و هر کس گمان برد که او بر چیزی است، او را محمول قرار داده است. و هر کس الله و اسم او را بپرستد، به او شرک ورزیده است، و هر کس "اسم" را بدون "معنی" بپرستد، همانا "جحد" ورزیده