خود می‌دهید، عطا کنید. و سفره همان باب یعنی دروازه علم است و نثار دانشی است که از او خارج می‌شود.

[50] وَبِالإِسْنادِ عَنْ المُفَضَّلِ مِنْهُ السَلامُ أَنَّهُ قالَ: "تَهادَوْا العِلْمَ بَيْنَكُمْ تَهْتَدُوا إِلَى الطَرِيقِ الأَعْظَمِ وَالبَلَدِ الأَيْمَنِ، فَإِنَّ فِي الهَدِيَّةِ زَوالُ الشَحْناءِ". يَعْنِي: نَفْيُ الشَكِّ عَنْكُمْ.

و به اسناد از مفضّل که سلام از او باد روایت شده است که فرمود: دانش را میان خود به یکدیگر هدیه دهید تا به راه بزرگ‌تر و سرزمین ایمن‌تر هدایت شوید، زیرا در هدیه دادن، کینه‌توزی از میان می‌رود.یعنی: زدوده شدن شک از شما.

[51] وَعَنْهُ مِنْهُ السَلامُ أَنَّهُ قالَ: "ما نَقَصَ مَالٌ مِنْ صَدَقَةٍ" يَعْنِي: ما نَقَصَ عِلْمٌ مِنْ بَذْلِهِ إِلَى أَهْلِهِ.

و از او که سلام از او باد روایت است که فرمود: هیچ مالی از صدقه کم نشد. یعنی: هیچ دانشی با بخشیدن آن به اهلش، کم نشد.

[52] وَعَنْهُ مِنْهُ السَلامُ أَنَّهُ قالَ: "مَنْ أَعْطَى مُؤْمِنًا شَيْئًا مِنْ عُلُومِ اللّٰهِ أَعْطَاهُ اللّٰهُ بِكُلِّ حَرْفِ سَبْعِينَ أَلْفَ حَرْفٍ فَإِنْ أَعْطاهُ وَقَدْ أَشْرَفَ عَلَى الهَلَكَةِ وَالإِرْتِيابِ فَأَنْقَذَهُ مِنَ الشُبْهَةِ وَالزَيْغِ أُزِيلَ عَنْهُ عَشَرَةُ بُيُوتٍ قَدْ وَجَبَ عَلَيْهِ أَنْ يَسْكُنَها مِمّا يُعاقَبُ فِيْهَا".

و از او که سلام از او باد روایت است که فرمود: هر کس به مؤمنی چیزی از علوم خداوند عطا کند، خداوند به ازای هر حرف، هفتاد هزار حرف به او عطا فرماید. و اگر