گرداند، در آن بلاغ و بی‌نیازی و کفایت و هدایت است. پس هر که به هدایت آن دو هدایت یافت و تسلیم آن دو شد، به تحقیق توحید ورزیده است، و هر که از آن دو به گفتار دیگری روی آورد، به تحقیق از راه حق منحرف شده است. و ما در پی این شرح، از اخبار ناب و برگزیده و روایات نقل شده آن، آنچه را که درخورِ روشی است که در این باب بر آن اعتماد کرده‌ایم، می‌آوریم. پس از جمله آن، چیزی است که از چند جهت روایت کرده‌ایم.

[۳۰۸] بِالْإِسْنَادِ إِلَى جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُفَضَّلِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ الْجُعْفِيِّ إِلَيْهُم التَّسْلِيمُ أَنْهُ قَالَ: قَالَ مَوْلَايَ الصَّادِقُ -عَزَّ عَزُّهُ- وَقَوْلُهُ الْحَقُّ: "لَا تَمْضِي الْأَيَّامُ وَاللَّيَالِي حَتَّى يَخْطُبَ خَاطِبٌ عَلَى مِنْبَرِ الْبَصْرَةِ يَأْمُرُ النَّاسَ بِأَمْرٍ مَنْ أَقَرَّ بِهِ كُفْرٌ، وَمَنْ أَنْكَرَهُ كَفْرٌ، قُلْتُ: وَمَا ذَلِكَ يَا سِيدِي؟ قَالَ: يَدْعُو النَّاسَ إِلَى أَنَّ مُحَمَّدًا هُوَ اللَّهُ، فَمَنْ أَقَرَّ بِهِ أَنَّهُ لِا غَايَة فَوْقَهُ فَقَدْ كَفَرَ وَمَنْ أَنْكَرَ أَنْ يَكُونَ إِسْمًا لِلْمَعْنَى فَقَدْ كَفَّرَ".

با اسناد به جعفر بن محمد بن المفضل از پدرش از جدش المفضل بن عمر الجعفی تسلیم بر آنان باد که او گفت: مولای من صادق -عَزَّ عَزُّهُ- و قول او حق است فرمود: «روزها و شب‌ها سپری نمی‌شود تا اینکه خطیبی بر منبر بصره خطبه بخواند که مردم را به امری فرا می‌خواند که هر کس به آن اقرار کند کفر ورزیده، و هر کس آن را انکار کند کفر ورزیده است. گفتم: ای سرور من، آن چیست؟ فرمود: مردم را به این