بدان مخصوصش گردانیده، ریشه و اصلش والا گردید و مشیت و خواستش مقدس گشت، و آنچه از مُلک و قدرتش به او واگذارده است، و در آنچه در این باب میآوریم و شرح میدهیم و بیان میکنیم، بر علمِ خدا اعتماد میکنیم و آنچه را که پیشتر در آن روشی که قصد کردهایم و راهی که در پیش گرفتهایم، مبنای خود قرار دادهایم، توضیح میدهیم.
پس بدین وسیله، راهِ روشن برای مؤمنِ سالک راست و مستقیم گردد و حجتِ او بر علیهِ دشمنش بدان ثابت شود، و پیشتر این گفتارِ ما بیان شد که حق جز به چهار چیز برپا نمیشود: کتاب خدا که باطل از پیشِ رو و از پشتِ سر به آن راه نمییابد؛ نازل شدهای از سوی خدای حکیمِ ستوده است، و سنتِ پیامبرش محمد که شکوهش بزرگ باد و اجماعِ اهل علم و نَقل، و حجتِ عقل که تأیید کنندهی اهل فضل است.
بدان که إسم غیر از مُسمّی است، و فرستاده غیر از فرستنده است، و «مکان» غیر از «مُکوَّن» است: و این بدان جهت است که «نام» را که شکوهش بزرگ باد کسی او را نام نهاده است، و «رسول» را کسی فرستاده و برگزیده است، و پدید آورندهای برای اوست که وجودش را نام نهاده و او را پدیدار ساخته است، و إسم در حقیقت، آن خدای مورد نظر نیست، بلکه او نامِ خدا و آن نام عابد است نه معبود و فرستادهی او به سوی اهل حق و اهل انکار است و بدین حقیقت شهادت داد که او نبی و رسولِ او و




