اما بعد: ای برادرِ استوار عقل و نامدار فضل ، خداوند نعمت‌هایش را بر تو کامل و فراوان گرداند و آن را نزد تو دوچندان سازد، پس نخستین گفتاری که آن را واضح می‌سازیم و بیان می‌کنیم، و نخستین لفظی که آن را شرح می‌دهیم و استوار می‌داریم، این است: ستایش و سپاس برای خداست که قدرتش بزرگ است ، و شکر برای اوست که رحمتش فراگیر است، به خاطر آنچه از هدایتِ خویش ارزانی داشته است، و از او به نامش - که جایگاهش رفیع و رتبه‌اش بلند و دست‌نیافتنی است – می‌خواهیم، که شکر نعمتش را به ما الهام فرماید ، و ما را برای گفتار و کردار در راهِ طاعتِ او توفیق دهد، و نیز همه‌ی مؤمنان را. به‌راستی که او شنوایِ اجابت‌کننده است.

و هنگامی که برای خردمندان و صاحبان اندیشه و اربابان بصیرت و ایمان - آنان که دارای فضل هستند و در شناختِ علم و توحید متمایز اند روشن ساختیم، وجودِ مولای ما امیرالمؤمنین که شکوهش بزرگ باد در میانِ خلقش و آفریدگانش و ظهورِ او در میان ایشان با ذاتِ خویش و حقیقتِ خویش را روشن ساختیم ، و دلیل آوردیم و ثابت کردیم و برهان اقامه نمودیم و آشکار ساختیم که او همان پروردگارِ پرستیده شده و خدای مورد نظر است.

لازم شد که با توفیق خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- ، شناختِ جایگاهِ اسم اعظم و حجابِ پیشین را نزدِ آفریننده‌اش، آن پادشاهِ بسیار بخشنده، روشن کنیم ، و نیز آنچه را که آفریننده