همان‌گونه که شما را پیش از این بر برادرش امین شمردم؟ پس خدا بهترین نگهبان است و او ارحم الراحمین است﴾. سپس یعقوب با این گفته‌ی خود: ﴿فَاللَّهُ خَيْرٌ حَافِظًا ۖ﴾ اعتراف کرد که او مربوب است و نیز گفته‌ی او: ﴿گفت به‌زودی برای شما از پروردگارم آمرزش می‌طلبم، همانا اوست که آمرزنده‌ی مهربان است﴾. و هنگامی که فرزندان یعقوب بر ربّ آمرزنده خود و الهِ ملکِ قادرِ خود (اشاره به یوسف) وارد شدند، یوسف گفت: ﴿گفت امروز بر شما سرزنشی نیست، خداوند شما را می‌آمرزد و او ارحم الراحمین است﴾. پس ارحم الراحمین نامی از نام‌های ذات الهی است که عارفان او را بدان می‌خوانند و گناهکاران بدان نام به‌سوی کرم او تضرع و زاری می‌کنند

و به‌راستی از نام‌های «معنی» که ثنایش جلیل باد و نام‌هایش مقدس باد آنچه را که علم من بدان رسید و آنچه از سَرور و شیخ خود آموختم، و آنچه از سادات و برادرانی که پس از او ملاقات کردم، فرا گرفتم ، شرح دادیم. این باب به حمد و مِنّت الهی و توفیق نیک و یاری او به پایان رسید. و درود خدا برمحل‌های تابش انوار او و معادن اسرار او باد، همان درخت مبارک زیتون که نه شرقی و نه غربی است، و خداوند ما را بس است و نیکو وکیلی است. و شیخ من این اشعار را از فرزندش حیدره برایم خواند: ای آنکه به هر نامی نامیده شدی و در هر صورتی ظاهر گشتی در حالی که ذات تو بر حال خود پایدار است ، در عالمی برتر ظاهر شدی و تو معنای قدیم آن نام‌ها و صورت‌هایی.