يُؤَيِّدُ ذَلِكَ قَوْلَهُ تَعَالَى: ﴿ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدْعُونَ مِن دُونِهِ الْبَاطِلُ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ﴾¹ وَقَوْلُهُ تَعَالَى: ﴿يَوْمَئِذٍ يُوَفِّيهِمُ اللَّهُ دِينَهُمُ الْحَقَّ وَيَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِينُ﴾²

و از نام‌های اوست: الحق و به همین معنا سید رسول که عزتش بزرگ باد با این گفته‌اش به او اشاره فرمود: "«چشم زخم حق است، همانگونه که من، رسول خدا، حق هستم»" سپس تصریح کرد و فرمود: "«هرکس حق را می‌خواهد، باید به علی بنگرد، حق با علی است در هر کجا که علی باشد»." این را کلام خدای تعالی تأیید می‌کند: ﴿این بدان سبب است که خدا خود حق است و آنچه به جاى او مى‌خوانند باطل است، و این خداست که والا و بزرگ است﴾ و کلام او تعالی: ﴿آن روز، خدا جزاى سزاوار آنان را به تمامى مى‌دهد و درمى‌یابند که خدا همان حقِ آشکار است﴾

[۲۹۵] قَالَ السَّيِّدُ مُحَمَّدٌ -عَزَّ عَزُّهُ- حِينَ سَدَّ الْأَبْوَابَ: "مَنْ أَرَادَ الْحَقَّ فَلْيَدْخُلْ إِلَى مِنْ بَابِ عَلِيٍّ".

سید محمد که عزتش بزرگ باد هنگامی که درها را بست فرمود: "«هرکس حق را می‌خواهد، پس باید وارد شود از درِ علی»."