وَيُؤَيِّدُ مَا ذَكَرْنَاهُ عَنْ عَمْرو وَمَا رَوَاهُ الشَّيْخُ الثِّقَةُ أَبُو الْحُسَيْنِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَلِيُّ قَدَّسَ اللَّهُ رُوحَهُ أَنَّهُ قَالَ: لَمَّا ظَهَرَ الْإِسْمُ فِي الْقُبَّةِ الْهَاشِمِيَّةِ بِخَمْسَةِ أَشْخَاصٍ كَانَ الضِّدُّ هُوَ الثَّانِي لَعَنَهُ اللَّهُ ظَاهِرًا بِخَمْسَةِ أَشْخَاصٍ وَهُمْ: (عُمَرو، وَعَمْرو بْنُ عَبْدِ وُدٍّ الْعَامِرِيُّ، وَأَبُو جَهْلٍ، عُمَرَ بْنُ هِشَامٍ، وَسُرَاقَةُ بْنُ مَالِكٍ وَعَائِشَةُ)

وَأَمَّا: قَوْلُ السَّيِّدِ الْمِيمِ -عَزَّ عَزُّهُ- : "قَدْ بَرَزَ الْإِيمَانُ كُلُّهُ إِلَى الشِّرْكِ كُلِّهِ" يَعْنِي عَمْرو بْنَ وَدٍّ الْعَامِرِيَّ، مَعْنَاهُ أَنَّهُ ظَهَرَ مِنْ هَؤُلَاءِ الْخَمْسَةِ فَهُمْ الضِّدُّ الثَّانِي وَهُوَ جُمْلَةُ الشِّرْكِ وَسَمَّاهُ السَّيِّدُ الرَّسُولَ: "الْهَادِي"

وَبِذَلِكَ دَلّ عَلَيْهِ وَأَشَارَ إِلَيْهِ بِقَوْلِهِ: "عَلِيٌّ الْهَادِي" قَالَ اللَّهُ -عَزَّ وَجَلَّ- : ﴿قُلْ هَلْ مِن شُرَكَائِكُم مَّن يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ ۚ قُلِ اللَّهُ يَهْدِي لِلْحَقِّ ۗ أَفَمَن يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَن يُتَّبَعَ أَمَّن لَّا يَهِدِّي إِلَّا أَن يُهْدَىٰ ۖ فَمَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ﴾¹

و از نام‌های او که سید محمد -عَزَّ عَزُّهُ- بر آن دلالت کرد: ایمان است؛ هنگامی که آن را در سخن خود در روز خندق بیان فرمود، آنگاه که مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- به سوی عمرو بن عبد ودّ العامری به میدان رفت ، پس فرمود: «"ایمان" به تمامی، به سوی "شرک"به تمامی، به میدان رفت». و عمرو به شجاعت در دوران جاهلیت، برابر هزار مرد شمرده می‌شد، و عمرو در آن زمان برابر ده مرد از آن مذکورین شمرده