است: این قرآن پیامی برای مردم است تا بدان بیم داده شوند و تا بدانند که او خدایی است یگانه و تا خردمندان پند گیرند.

و گفتار او عزّ و جلّ: و یاد کن هنگامی را که خداوند از کسانی که به آنان کتاب داده شد، پیمان گرفت که حتماً باید آن را برای مردم بیان کنید و کتمانش مکنید؛ اما آنان آن را پشت سر افکندند و در برابرش بهایی اندک به دست آوردند، و چه بد است آنچه می‌خرند و گفتار او عزّ و جلّ: و هر کس بخل ورزد، تنها به زیان خود بخل ورزیده است و گفتار او عزّ و جلّ: و اما نعمت پروردگارت را، پس بازگو کن.

و از جمله آنچه از سرورانِ نورانی عزتشان بزرگ باد در این باب از اخبار روایت شده نقل گشته، همان است که اهل فضل در گفتار و نقل از ایشان روایت کرده‌اند؛ آنچه که با آن پیروان خویش را ادب آموختند و شیعیان خود را بدان فرمان دادند. پس فرمان ایشان برای پیشینیان – که خداوند ما را به آنان ملحق گرداند - راه و روشی برای ما شد که آن را در پیش گیریم و از آن پیروی کنیم، و فراتر رفتن و تعدی از آن بر ما حرام گشته است. از خداوند کریم می‌خواهیم که ما را به گفتار و کردار در آنچه او را خشنود می‌سازد توفیق دهد. به راستی که او شنوای دعاست، نزدیک و اجابت‌کننده است.