( وإسمهُ عندالحبشة: تبریک )

وَتَبْرِيكٌ فِي بِلَادِهِمْ شَجَرَةً يَعْبُدُونَهَا وَهِيَ عَطَرَةُ الرَّائِحَةِ كَثِيرَةُ الظِّلِّ وَهُوَ مَأْخُوذٌ مِنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى: ﴿فَسَقَىٰ لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّىٰ إِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ﴾¹

و نام او نزد حبشیان، تبریک است. و «تبریک» در سرزمینشان درختی است که آن را می‌پرستند و آن خوش‌بو و پر سایه است. و این نام برگرفته از قول خداوند متعال است: ﴿پس برای آن دو گوسفندان را آب داد، سپس به سوی سایه بازگشت و گفت: پروردگارا، من به هر خیری که به سویم نازل کنی، نیازمندم﴾.

[۲۷۶] وَقَدْ سُئِلَ مَوْلَانَا الصَّادِقُ -عَزَّ عَزُّهُ- عَنْ هَذِهِ الْآيَةِ فَقَالَ: "الظِّلُّ هَاهُنَا الْمَعْنَى أَيْ رَجَعَ مُوسَى إِلَى مَعْنَاهُ وَافْتَقَرَ إِلَيْهِ وَلَا يَكُونُ الْإِسْمُ فَقِيرًا إِلَّا إِلَى مَعْنَاهُ لَا إِلَى شَيْءٍ مِنْ الْأَشْيَاءِ، فَآوَى إِلَيْهِ لِأَنَّهُ رَبُّهُ الْقَادِرُ عَلَيْهِ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ الْمُنْعِمُ عَلَيْهِ، وَمُوسَى عَبْدُهُ الْفَقِيرُ إِلَيْهِ".

وَكُلُّ ظِلٍّ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى فَهُوَ مَحْمُودٌ مِثْلُ قَوْلِهِ -عَزَّ وَجَلَّ- ﴿وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ ❁ فِي سِدْرٍ مَّخْضُودٍ ❁ وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ ❁ وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ ❁ وَمَاءٍ مَّسْكُوبٍ