[42] وَبِالإِسْنَادِ الأَوَّلِ عَنْ الشَيْخِ الثِقَةِ أَبِي الحُسَيْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الجَلِيِّ عَلَيْهِ سَلَامُ المَلِكِ العَلِيِّ عَنْ رِجَالِهِ عَنْ السَيِّدِ الرَسُولِ -عَزَّ عَزُّهُ- وَقَدْ سُئِلَ عَنْ العَقْلِ، فَقالَ لِلسَائِلِ: "هُوَ الَّذِي أَيْقَظَكَ أَنْ تَسْأَلَ عَنْهُ".

وَلَمَّا كَانَ ذٰلِكَ كَذٰلِكَ، فَهٰذَا العَقْلُ الَّذِي أَقْرَرْنَا لَهُ وَعَرَفْنَاهُ وَأَوْضَحْنَا أَنَّهُ إِسْمُ الإِلٰهِ الَّذِي عَبَدْناهُ هُوَ الَّذِي أَيْقَظَنَا عَلَى مَعْرِفَتِهِ فَأَثْبَتْنَاهُ، وَنَبَهَنَا إِلَى عِلْمِ ما شَرَحْنَاهُ وَأَلِفْنَاهُ وَهُوَ الَّذِي هَدَاكَ إِلَى مَا عَلِمْتَهُ وَشَرَحْتَهُ مِنْ خِطَابِكَ وَحَثَّكَ عَلَى طَلَبِ مَا اِسْتَدْعَيْتَهُ وَذَكَرْتَهُ فِي كِتَابِكَ، وَهَمَمْتَ عِنْدَ وُقُوفِكَ عَلَيْهِ هَيْبَةً لَكَ وَإِجْلَالًا لِمَحَلِّكَ بِالسُكُوتِ، وَجَنَحْتَ عِنْدَ قِراءَتِكَ إِيّاهُ رَهْبَةً لِفَضْلِكَ إِلَى الصَمْتِ.

و با همان اسنادِ نخست، از شیخ مورد اعتماد، ابی الحسین محمد بن علی الجلّی، که سلامِ پادشاهِ بلندمرتبه بر او باد، از رجال خود، از سرور و رسول، که عزتش بزرگ باد، روایت است که از ایشان درباره‌ی عقل پرسیده شد، پس به پرسش‌کننده فرمود: آن همان چیزی است که تو را بیدار کرد تا درباره‌اش بپرسی.

و چون امر چنین است، پس این همان عقلی است که به آن اقرار کردیم و آن را شناختیم و روشن ساختیم که آن، «اسم»ِ آن معبودی است که او را پرستیدیم؛ همان است که ما را برای معرفتِ خویش بیدار ساخت، پس آن را اثبات نمودیم، و ما را به دانشِ آنچه شرح دادیم و تألیف کردیم، آگاه نمود. و اوست که تو را به سوی آنچه از گفتارت