وسماهُ ابوطالب أیضا: ظهیراٌ

لِأَنَّهُ ظَاهِرٌ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَقَوْلُهُ ظَهِيرًا الظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ.

و پدرش او را زید نامید.زیرا این نامی مشتق از «زیادت» است، و او در فصاحت، علم و شجاعت بر همه مردمان برتری داشت. هرگاه شمشیر بر کمر می‌بست، شجاع‌ترینِ مردم بود، و هرگاه سخن می‌گفت، بلیغ‌ترین و ناطق‌ترینِ آنان بود.

و پدرش او را همچنین حیدره نامید. ابوطالب آن روز که قریش بر کشتن بنی‌هاشم به همراه رسول الله -عَزَّ عَزُّهُ- هم‌پیمان شدند، گفت:

و چون دیدم که در آن قوم هیچ دوستی و مهری نیست / و ریسمان پیوندها و وسیله‌ها را بریده‌اند

و با قومی علیه ما پیمان بسته‌اند که بر ما بخیل و کینه‌توزند / و از شدت خشم در پشت سر ما، سرانگشتان خود را می‌گزند

پس سوگند به جان خدا، اگر کار ما بالا بگیرد و جدّی شود / هر آینه شمشیرهایمان را که در حمایل است لمس خواهیم کرد