( وَسمَتْهُ أمُهُ حيدرة )

فَقَالَ أَهْلُ الظَّاهِرِ: إِنَّمَا أَرَادَتْ بِهَذَا الْإِسْمِ لِتُحْيِيَ بِهِ إِسْمَ أَبِيهَا لِأَنَّهَا فَاطِمَةُ بِنْتُ أَسَدٍ، وَحَيْدَرَةُ أَحَدُ أَسَامِي الْأَسَدِ.

وَقَالَ أَهْلُ الْحَقِيقَةِ الْمُهْتَدُونَ: إِنَّمَا هُوَ حَيَاةُ الدَّارِ وَهُوَ حَيٌّ دَائِرٌ وَحَيٌ دُرِّيٌّ كَمَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: ﴿هُوَ الْحَيُّ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ فَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ ۗ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ﴾¹

و مادرش او را [حیدره] نامید.

پس اهل ظاهر گفته‌اند: او با این نام تنها می‌خواست نام پدرش را زنده کند، زیرا او فاطمه بنت اسد است و «حیدره» یکی از نام‌های شیر است.

و اهل حقیقتِ هدایت‌یافته گفته‌اند: همانا او حیاتِ سرای هستی است، و او «حیٌ دائر» زنده‌ی گردنده و همواره حاضر است، و زنده‌ی دُرخشان و گوهری است. همانگونه که خداوند متعال فرموده است: ﴿اوست زنده‌ای که خدایی جز او نیست، پس او را در