و ایشان، که عزتش بزرگ باد، فرمود: عقل شیعیانِ ما را به اندازه‌ی روایتشان از ما بشناسید.

[40] وَعَنْ سَيِّدِنا المُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ مِنهُ السَلامُ قَالَ: قَالَ مَوْلَانَا الصَادِقُ -عَزَّ عَزُّهُ- : "اِعْرِفُوا عُقُولَ الرِجَالِ الرُوَاةِ بِحَسَبِ مَعْرِفَتِهِمْ بِأَحَادِيثِنَا، فَإِنَّ الرِوَايَةَ تَحْتَاجُ إِلَى الدِرَايَةِ".

و از سرور ما، مفضل بن عمر، که سلام بر او باد، روایت است که گفت: مولای ما صادق (ع)، که عزتش بزرگ باد، فرمود: عقل مردانِ راوی را به اندازه‌ی معرفتشان به احادیث ما بشناسید، زیرا روایت نیازمند فهم عمیق است.

[41] وَقَدْ رُوِيَ أَنَّ رَجُلًا كَانَ يَحْضُرُ مَجْلِسَ الصَادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- فَاِفْتَقَدَهُ ذَاتَ يَوْمٍ فَسَأَلَ عَنْهُ، فَقَالَ بَعْضُ مَنْ حَضَرَ: يَا مَوْلَانَا إِنَّهُ نَبَطِيٌّ يُرِيدُ الوَضْعَ مِنْهُ فَقَالَ مَوْلَانَا الصَادِقُ -عَزَّ عَزُّهُ- : "أُسْكُتْ فَإِنَّ أَصْلَ الرَجُلِ عَقْلَهُ، وَحَسَبُهُ دِينُهُ، وَكَرَمُهُ تَقْواهُ".

و روایت شده است که مردی در مجلس امام صادق (ع)، که عزتش بزرگ باد، حاضر می‌شد. روزی امام سراغ او را گرفت و درباره‌اش پرسید. یکی از حاضران گفت: ای مولای ما، او یک نبطی است، و قصدش از این حرف، کوچک شمردنِ او بود. پس مولای ما صادق (ع)، که عزتش بزرگ باد، فرمود: خاموش باش! زیرا اصلِ یک مرد، عقلِ اوست، و شرافت خانوادگی‌اش دینِ اوست، و بزرگواری‌اش تقوایِ اوست.