او فرمود: این رتبه‌ای که او را بدان بر رتبه نبوت برتری بخشید، این بود که معنی به مِثل صورت او ظاهر شد. ابراهیم یک «اسم»، حجاب، رسول و نبی بود، پس یک «امام» و «معنای مثلی» گشت.
[۲۷۱] وَحَدَّثَنِي مَوْلَايَ الشَّيْخُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الْبَلَدِيُّ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا الْقَاسِمِ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ بْنِ عِيسَى النُّعْمَانِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى: ﴿وَإِذْ بَوَّأْنَا لِإِبْرَاهِيمَ مَكَانَ الْبَيْتِ أَن لَّا تُشْرِكْ بِي شَيْئًا وَطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْقَائِمِينَ وَالْرُّكَّعِ السُّجُودِ﴾1 فَقَالَ: سَمَاعِي فِيهِ مِنَ الشَّيْخِ الثِّقَةِ أَبِي الْحُسَيْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَلِيِّ قَدَّسَ اللَّهُ رُوحَهُ بِرِوَايَتِهِ عَنْ أَشْيَاخِهِ رَحِمَهُمُ اللَّهُ عَنِ الصَّادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- وَقَدْ سُئلَّ عَنْ هَذِهِ الْآيَةِ فَقَالَ: "هَذَا قَوْلُ الْمُعنَى لِلسَّيِّدِ الْمِيمِ -عَزَّ عَزُّهُ- لِيَغِيبَ الْإِسْمُ وَيَظْهَرَ بِالْحَسَنِ فَيَكُونَ مِيماً كُلِّيّاً فَيَسْتَوْجِبُ ظُهُورُ الْمَعْنَى كَمِثْلِهِ، فَلَمَّا غَابَ السَّيِّدُ الْمِيمُ -عَزَّ عَزُّهُ- وَظَهَرَ بِالْحَسَنِ صَارَ الْحَسَنُ مِيمًا كُلِّيًّا فَأَزَالَهُ الْمَعْنَى وَظَهَرَ كَمَثَلِ صُورَتِهِ".
و مولایم شیخ ابوعبدالله محمد بن حسن بلدی رحمه الله برایم روایت کرد، گفت: از ابوالقاسم علی بن حسین بن عیسی نعمانی رضی الله عنه درباره قول خداوند متعال: ﴿و آنگاه که برای ابراهیم جای خانه را معین کردیم و گفتیم که چیزی را با من شریک مگردان و خانه مرا برای طواف‌کنندگان و قیام‌کنندگان و راکعان و ساجدان پاکیزه