( شناخت مردم به واسطه عقل)

وَقِيلَ لِبِزَرْجَمْهِرٍ: أَيُّ شَيْءٍ آثَرُ عِنْدَ الإِنْسَانِ؟ فَقالَ: مَا دَامَ صَحِيحًا فَقَضَى أَوْطَارَ النَفْسِ، وَإِذَا مَرِضَ فَالصِحَّةُ، وَإِذا أَيْقَنَ بِالمَوْتِ فَالأَمْنُ مِنَ العِقابِ.

و به بزرگمهر گفته شد: چه چیزی نزد انسان ارزشمندتر است؟ گفت: مادامی که تندرست است، برآوردنِ نیازهای نفس. و هنگامی که بیمار شود، تندرستی. و هنگامی که به مرگ یقین کند، ایمنی ازعذاب.

[37] وَمِمَّا وَرَدَ فِي مُحْكَمِ المَقَالِ عَنْ مَوْلَانَا الصَادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: "لاَ يُعْجِبَنَّكُمْ إِيمَانُ رَجُلٍ حَتَّى تَنْظَرُوا مَا عُقِدَ عَلَيْهِ قَلْبُهُ".

و از جمله آنچه در کلام استوار از مولای ما صادق (ع)، که عزتش بزرگ باد، وارد شده این است که فرمود: ایمانِ شخصی شما را به شگفتی وانَدارد تا آنکه بنگرید دلش به چه چیز گره خورده است.

[38] وَقَالَ -عَزَّ عَزُّهُ- : "الدِينُ بَعْضُ شَيْءٍ مِنْ عُقُولِ الرِجَالِ".

و ایشان، که عزتش بزرگ باد، فرمود: دین، بخشی از عقل مردان است

[39] وَقَالَ -عَزَّ عَزُّهُ- : "اِعْرِفُوا عُقُولَ شِيعَتِنَا بِحَسَبِ رِوَايَتِهِمْ عَنَّا".