و او مولای ما «امیر النحل» است، که خدایِ «اسم» و غایت، معنا، آفریننده و مولای اوست؛ همو که نام‌هایش را به او بخشید و او را شرافت داد و برگزید.

[۲۶۹] وَقَدْ رُوِيَ عَنْ مَالِكٍ الْأَشْتَرِ النَّخَعِيِّ عَلَيْهِ السَّلَامُ أَنَّهُ كَانَ يَحْمِلُ فِي صِفَّينَ وَيَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ إِسْمٍ لِمَعْنَى جُلَّ مُسَمِّيهِ قَالَ لَهُ مَوْلَانَا: "جَلَّ مُسَمّي الْأَسْمَاءِ".

و از مالک اشتر نخعی علیه السلام روایت شده است که او در جنگ صفین حمله می‌کرد و می‌گفت: «الله اکبر نامی است برای "معنی"ای که نامیده‌شده‌اش (آنکه به این نام خوانده شده) بزرگ است». مولایمان به او فرمود: «نامگذارِ نام‌ها بزرگ است».

[۲۷۰] وَرُوِيَ أَيْضاً عَنِ الْحَارِثِ الْأَعْوَرِ الْهَمْدَانِيِّ عَلَيْهِ السَلَامُ أَنَّهُ حَمَلَ بَيْنَ يَدَيْ مَوْلَانَا -عَزَّ عَزُّهُ- وَقَالَ: اللَّهُ أَكْبَرُ إِسْمٍ لِمَعْنَى جَلَّ مَنْ سَمَّاهُ: فَقَالَ لَهُ مَوْلَانَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ جَلَّ مِنْ قَائِلٍ: "وَحَدْتَ يَا أَخَا هَمْدَانَ".

وَأَمَّا أَسْمَاءُ مَوْلَانَا -عَزَّ عَزُّهُ- الَّتِي تُسَمَّى عِنْدَ ظُهُورِهِ فِي الْبَشَرِيَّةِ بِهَا فَهِيَ السَّبْعَةُ الذَّاتِيَّةُ الَّتِي ذَكَرْنَاهَا فِيمَا تُقَدَّمُ الْوَاقِعَةُ عَلَى الشَّخْصِ الْمَرْئِيِّ الَّذِي عَايَنَهُ الرَّائِي بِالصُّورَةِ الْبَشَرِيَّةِ وَهِيَ: هَابِيلُ، شِيثْ، يُوسُفُ، يُوشَعُ، آصِفَ شَمْعُونْ، عَلِيٌّ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ، فَهِيَ أَسْمَاءُ التَّعْرِيفِ لَايَجُوزُ أَنْ يُدْعَى بِهَا سِوَاهُ وَلَا يَبْتَهِلُ بِهَا إِلَّا إِلَيْهِ بِالْقَصْدِ وَالدُّعَاءِ.