و ما از دریای علم او برگرفتیم، و منت از آنِ اوست بر ما در آنچه به وسیله او فهمیدیم، و برای او شرح و توضیح دادیم. پس اینها نام‌های ذات اوست که در ازلیت به آنها یگانه بوده است، لذا بر مؤمنِ عارف واجب است که با این نام‌ها جز او را نخواند و برای غیر او دعا نکند، چرا که اینها نام‌های مخصوص ذاتِ معنوی اوست. و نام‌های دیگری نیز در حکم این هفت نام ذاتی بوده و در مسیر آنها قرار می‌گیرد و حرام است که «اسم» (مقصود مرتبه پیامبر یا حجاب است که در سلسله مراتب، پس از معنی قرار دارد) با این نام‌ها خوانده شود، و آن نام‌ها عبارتند از: معنیِ معانی‌ها، پروردگار مثانی علتِ علت‌ها، غایتِ غایت‌ها، نهایتِ نهایت‌ها، خدایِ خدایان، ازلیت‌بخشِ ازل، ابدیت‌بخشِ ابد، زنده‌ی دُرّخشان، زنده‌ی سرای زندگی، زنده‌ی پاینده (حیّ قیّوم)، امیر نحل ، علیِّ کبیر ، امیرالمؤمنین و نام‌هایی از این دست که نامیدن غیر او به آنها جایز نیست.
و برای او که یادش بلند باد در قرآن نام‌های بسیاری است که همگان بر آن اجماع دارند و باطنِ حقیقتِ آن را جز خواص و عارفان نمی‌شناسند، و این نام‌ها مشهور است و ما از میان آنها آنچه را که مقصود ما را برآورده سازد و از شرحی که در نظر داریم خبر دهد، ذکر می‌کنیم.