الْعَارِفِ أَنْ لَا يَدْعُوَ بِهَا إِلَّا إِلَيْهِ وَلَا يَدْعُو بِهَا لِغَيْرِهِ، فَإِنَّهَا أَسْمَاؤُهُ خَاصَّةٌ لِذَاتِهِ الْمَعْنَوِيَّةِ، وَيَجْرِي مَجْرَى هَذِهِ السَّبْعَةِ الذَّاتِيَّةِ وَيَنْحُوَ نَحْوَهَا وَمَحْظُورٌ أَنْ يُدْعَى بِهَا الْإِسْمُ -عَزَّ عَزُّهُ- وَهِيَ: مَعْنَى الْمَعَانِي، رَبُّ الْمَثَانِي، عِلَّةُ الْعِلَلِ، غَايَةُ الْغَايَاتِ نِهَايَةُ النِّهَايَاتِ، إِلَهُ الْآلِهَةِ، مُؤَزّلُ الْأَزَلِ، مُؤَبَّدُ الْأَبَدِ، حَيٌّ دُرِّي حَيُّ دَارِ الْحَيُّ الْقَيُّومُ، أَمِيرُ النَّحْلِ، الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ، أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ وَمَا شَاكَلَهَا مِنْ الْأَسْمَاءِ الَّتِي لَا يَجُوزُ أَنْ يُسَمَّى بِهَا إِلَّا هُوَ. وَلَهُ تَعَالَى ذَكَرَهُ فِي الْقُرْآنِ أَسْمَاءً كَثِيرَةً أَجْمَعَ عَلَيْهَا الْكَافَّةَ وَلَا يُعْرَفُ بَاطِنَ حَقِيقَتِهَا إِلَّا الْخَاصَّةَ وَهِيَ مَشْهُورَةٌ وَنَحْنُ نَذْكُرُ مِنْهَا مَا يُوَفِّي عَلَى الْغَرَضِ الَّذِي قَصَدْنَاهُ وَيَنْبِيءُ مِنْ الشَّرْحِ الَّذِي اعْتَمَدْنَاهُ.
این متن دربرگیرنده شناخت نام‌های «معنی» عزّ شأنه در ظهورات و نام‌های او در زبان‌های گوناگون است.
و پیش از این، نام‌های مولایمان امیرالمؤمنین عزّ شأنه را هنگام ظهورش به آن ذاتی که در حقیقتِ دعا و اشارات، در زمان طلب حاجات از او و به سوی او، مخصوص اوست، ذکر کردیم. اما نام‌های مولایمان که یاد او بلند باد که غیر او در آنها شریک نیست و ویژۀ اوست، عبارتند از: معنی، قدیم، ازل، احد، فرد، صمد، علی. و اینها هفت نام است که شیخ ما خصیبی خداوند مقامش را شریف گرداند در آخرین فصل از رساله کوچک خود معروف به «راستباشیه» ذکر کرده است.