رَسُولِ اللَّهِ وَأَسْلَمُوا عَلَى يَدِهِ وَحَسُنَ إِسْلَامُهُمْ وَلَمْ يَزَالُوا بِالْمَدِينَةِ أَحْيَاءً يَأْكُلُونَ وَيَشْرَبُونَ، وَتَزَوَّجُوا وَأَعْقَبُوا أَوْلَادَاً وَكَانُوا يُسَمُّونَهُمْ بِالْمَدِينَةِ أَوْلَادَ الْمَوْتَى.

این چیزی است که در روایتی وارد شده و در روایتی دیگر آمده است: به آنان فرمود: برخیزید به قدرت آن کس که به چیزی می‌گوید باش، پس می‌شود. پس یهودیان زنده برخاستند. بلال به آنان گفت: آیا من از خوراکی که برایتان آوردم با شما نخوردم و از آن نوشیدنی ننوشیدم؟ گفتند: آری، تو چنین کردی. بلال به آنان گفت: همانا اهل مدینه گمان بردند که خوراکی که برایتان آوردم مسموم بوده و شما را کشته است. پس همگی گفتند: ما را نه خوراکی کشته و نه نوشیدنی، بلکه ما به اجل‌های خود مردیم و فرشته مرگ جان‌های ما را گرفت، و ما دانستیم که دین محمد حق است و او فرستاده خداست. پس امیرالمؤمنین، عزتش بزرگ باد، به آنان فرمود: مرگ را دوست دارید یا زندگی را؟ گفتند: بلکه دوست داریم ما را زنده نگاه داری بر معرفت خداوند تعالی و معرفت فرستاده‌اش محمد، عزتش بزرگ باد، چرا که تو ما را زنده کردی. امیرالمؤمنین فرمود: بلکه خداوند شما را زنده می‌کند، چرا که شما این را برگزیدید. و همانا یهودیان زنده بر رسول الله وارد شدند و به دست او اسلام آوردند و اسلامشان نیکو گشت و پیوسته در مدینه زنده بودند، می‌خوردند و می‌نوشیدند و ازدواج کردند و صاحب فرزندان شدند و در مدینه ایشان را فرزندان مردگان می‌نامیدند.