و از سرورمان ابوالغصن جحا، که همان ثابت بن دکین علیه السلام است:
نهایتِ مطلوب و طالب عشقِ علی بن ابیطالب است.
پس هرکس خالقش را میخواهد، باید که اراده کند بابِ علیِ طالبِ غالب را. تا آنگاه که او را به چشم دید، پس باید بگوید سخن حقی را که دروغ نیست: منزه است آنکه ناسوتش (جنبه انسانیاش) را ظاهر ساخت در حالی که آن رازِ درخششِ خیرهکنندۀ لاهوتش (جنبه الهیاش) است.
و آنکه در میان خلقش آشکارا پدیدار شد به صورتِ خورنده و آشامنده.
تا آنجا که خلقش او را به چشم دیدند از طریقِ حجاب و حاجب (پرده و پردهدار). و چشمانی او را سواره میبینند در حالی که نه پیاده است و نه سواره. شگفتتر از آن، او ظاهر و هویداست در حالی که نه محصور است و نه در پرده. و اگر او در میان خلقش ظاهر نمیشد حقیقتی دیدنی، پس واجب الوجود نبود.
آیا نمیبینی معبود ما ظاهر است نه آنچنان که گفته شده، غایب است.




