و همانند آن، چیزی است که شیخ من رضی الله عنه به صورت مرسل از صادق -عَزَّ عَزُّهُ- برایم حدیث کرد که ایشان یک بار از کنار قصابی گذشت در حالی که قصاب می‌گفت: منزه است آنکه در نور پنهان شد، پس هیچ چشمی او را نبیند. مولایمان به او فرمود: دروغ گفتی. همانا خداوند تعالی خود را از خلقش پنهان نکرده است، ولیکن این عالمیانند که به سبب گناهانشان از او در حجابند. و این قول خداوند تعالی را تلاوت فرمود: ﴿چنین نیست، بلکه آنچه مرتکب می‌شدند بر دل‌هایشان زنگار بسته است ❁ چنین نیست، بی‌گمان آنان در آن روز از دیدار پروردگارشان محجوبند﴾.

و این اشعار را از فرزندش حیدره (رضی الله عنه) برایم خواند:

گواهی دادم که معبودِ آفریدگان علی است، آن دگرگون‌کنندۀ آنچه در دل‌هاست. و خداوند خود را از خلقش پنهان نکرده ولیکن آنانند که به سبب گناهان در حجاب مانده‌اند. و اگر آنان ایمان می‌آوردند و تقوا پیشه می‌کردند هرآینه فرشتگانی در عوالم غیب می‌شدند. در ملکوت آسمان سیاحت می‌کنند در حالی که از همۀ گناهان پاک گشته‌اند.

وَحَدَّثَنِي شَيْخِي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِيهِ أَبِي إِسْحَاقَ الرِّفَاعِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ لَنَا شَيْخُنَا وَقُدْوتَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْخَصِيبِيِّ قَدَّسَ اللَّهُ رُوحَهُ يَوْمًا وَنَحْنُ بِحَضْرَتِهِ