( آنچه که در مورد عقل و عاقل گفته شده )

[25] وَمِنْ كَلَامِ أَرِسْتَطَالِيسَ -عَزَّ عَزُّهُ- وَغَيْرِهِ فِي العَقْلِ، قَالَ أَرِسْتَطَالِيسُ -عَزَّ عَزُّهُ- : إِذَا قَوِيَ عَقْلُ المَرْءِ كَثُرَ يَقِينُهُ، وَإِذَا ضَعُفَ كَثُرَ شَكُّهُ.

و از سخنان ارسطاطالیس عزت و جلالش بزرگ باد و دیگران در باب عقل، ارسطاطالیس فرمود: چون عقل آدمی قوی گردد، یقینش بسیار شود، و چون ضعیف گردد، شکّش بسیار شود.

[26] وَقَالَ -عَزَّ عَزُّهُ- : "غَضَبُ الجَاهِلِ فِي قَوْلِهِ، وَغَضَبُ العَاقِلِ فِي فِعْلِهِ".

و او -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: خشمِ نادان در گفتار اوست، و خشمِ خردمند در کردار اوست.

[27] وَقَالَ -عَزَّ عَزُّهُ- : "العَاقِلُ لَا يَسْتَقْبِلُ النِعْمَةَ بِبَطَرٍ وَلَا يُوَدِّعُهَا بِجَزَعٍ".

و او -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: خردمند، نعمت را با ناسپاسی پیشواز نمی‌کند و با بی‌تابی آن را وداع نمی‌گوید.

[28] وَقَالَ -عَزَّ عَزُّهُ- : "الأَدَبُ صُورَةُ العَقْلِ، فَحَسِّنْ عَقْلَكَ كَيْفَ شِئْتَ".

و او -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: ادب،تجلی عقل است، پس عقل خویش را هرگونه که خواهی بیارای وبا ادب نیکو کن.