خَلْقِهِ لِا مْحَدُودَا وَلَا مَوْصُوفًا وَلَا زَائِلًا وَلَا يُقْضَى عَلَيْهِ بِحِرَاكٍ اِسْتَدْلَلْتُ بِهِ عَلَى نَفْسِهِ وَصُورَتِهِ، وَلَمْ أَسْتَدِلَّ بِصُورَتِهِ وَنَفْسِهِ عَلَيْهِ فَقَدْ صَارَ بِذٰلِكَ عَلَى سَبِيلِ النَجَاةِ".

و به این سند از مولایمان عالم -عَزَّ عَزُّهُ- روایت است که فرمود: هرکس گمان کند که خداوند در چیزی است، او را محصور کرده است، و هرکس گمان کند که او از چیزی است، او را جزء جزء کرده و به جزئی ایمان آورده و به جزئی دیگر کافر شده است، و هرکس بگوید او بر چیزی است، او را محمول قرار داده است. و هرکس بگوید: او برای هرکس از خلقش که بخواهد، با هرچه بخواهد و هرگونه که بخواهد ظاهر می‌شود، در حالی که نه محدود است، نه وصف‌شدنی، نه زوال‌پذیر، و نه به حرکتی محکوم است، و بگوید:من از حقیقتِ خودِ او بر ذات و صورتش دلیل آوردم، و نه اینکه از صورت و ذاتش بر حقیقتِ او دلیل آورده باشم، پس چنین کسی به این وسیله در راه نجات قرار گرفته است.

[۲۳۱] وَبِهٰذَا الإِسْنَادِ عَيْنِهِ عَنْ أَحْمَدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَيْرَانَ قَالَ: رَوَىَ أَنَّهُ دَخَلَ رَجُلٌ عَلَى مَوْلَانَا الصَادِقِ -عَزَّ عَزُّهُ- وَعِنْدَهُ أَبُو الخَطَّابِ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي زَيْنَبَ مِنْهُ السَلامُ فَخَرَّ الرَجُلُ سَاجِدًا ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَقَالَ: يارَبَّ الأَرْبَابِ وَمُنْشِيءَ السَحَابِ، يَا قَدِيمَاً لَا يْزُولُ، فَقَالَ مَوْلَانَا الصَادِقُ -عَزَّ عَزُّهُ- : "أَنَا ذٰلِكَ، أَنَا اللّٰهُ لَا إِلٰهَ إِلَّا أَنَا، خَلَقْتُ السَمَواتِ وَالأَرْضَ